_{Wanneer je dit bericht in je mail ziet, tik dan even op de kop van het blog om door te gaan naar mijn blogsite. Dan zie je meer, w.o. foto’s. Je kunt de foto’s vergroten door er op te tikken/klikken.}

Verjaardag Jopie Hoogervorst: Op 1 augustus, de eerste dag van deze week en maand, tikte de moeder van Joyce de 91 aan. Dit heuglijke gebeuren vierden wij met een etentje in “Het Rechthuis” in Uithoorn. Helaas zonder Jasper en Claudia, vanwege hun vakantie.

Langs de dijk: Heerlijke fietstocht gemaakt langs de dijk aan het IJsselmeer (of eigenlijk Markermeer), vanaf Edam noordwaarts richting Hoorn en terug naar Volendam. Heerlijk weer om te fietsen. Een niets vermoedende buitenlandse toerist zal denken dat het hier een nationale feestdag is. Overal vlaggen met vaak een boerenzakdoek eraan geknoopt. Wie de perikelen van de boeren kent, ziet dat ze allemaal omgekeerd hangen uit protest. Hoewel niet zo bedoeld, staat het wel feestelijk. Wat is Edam een mooi stadje. Als we al naar deze omgeving gingen, deden wij meestal alleen Voldendam aan en dan met name natuurlijk de ‘wereldberoemde’ dijk. Edam is echter minstens zo aantrekkelijk als stadje, met een gezellige kern van oude pandjes. Aan het slot van de dag wel een visje gehaald in Volendam. Liep zowaar op de dijk Frank Masmeijer tegen het lijf. Alle stampij over zijn vrijlating is kennelijk alweer zodanig vergeten dat hij zich weer vrij durft te bewegen onder de mensen.

Schooltje van Dik Trom: Op onze tocht passeerden wij het gehucht Etersheim (Oosthuizen). Hier troffen wij “het schooltje van Dik Trom” aan. De verhalen van Dik Trom spelen zich af in Hoofddorp, hetgeen je nog merkt aan vernoemingen als Dik Trom school, Dik Trom beeld, Dik Trom plein, etc. Nooit geweten dat de schrijver van de Dik Trom boeken, Cornelis Johannes Kieviet ( C. Joh. Kieviet, op de boeken van uitgeverij Kluitman) werd geboren in Etersheim in 1858. Hij verhuisde na de drooglegging van de Haarlemmermeer naar Hoofddorp. Kieviet werd onderwijzer in Vijfhuizen en Lisse. Zijn geboortedorp Etersheim trok hem toch weer die kant op. Hij was de eerste hoofdonderwijzer op het openbare schooltje daar. Destijds gebouwd voor fl. 7.777,77. Het pand bestaat uit één klaslokaal. In dit lokaal zaten alle leerlingen van het gehucht Etersheim en later ook de leerlingen uit het nabijgelegen Schardam. In dit schooltje gaf C. Joh. Kieviet tussen 1883 en 1903 les. Hij schreef er zijn eerste boek over Dik Trom in de periode 1883 – 1891. Zijn leerlingen moesten elke dag 10 nieuw geschreven pagina’s aan elkaar voorlezen. Omdat Kieviet toch verknocht was aan Hoofddorp, speelden alle verhalen van Dik Trom zich daar ook af. De school en het huis aan de Hoofdvaart van Dik Trom waren die van Kieviet zelf. De vader van Dik Trom was timmerman, net als die van Kieviet. Het voormalige schooltje in Etersheim is gerestaureerd en nu kinderboekenmuseum.

Vakantiebestemming: Onze plannen om de “Romantische Route” in Duitsland te fietsen hebben wij toch maar niet doorgezet. De temperatuur daar ligt de komende tijd rond de 37 graden en dat is geen gezond fietsweer voor mensen van “onze leeftijd”. Op internet niets meer te vinden wat aan onze wensen en portemonnee voldeed. Want ja: Zomervakantie! Gelukkig konden wij nog een luxe wellness vakantievilla boeken op Residence “De Leuvert” in Cromvoirt. Die naam klinkt wel heel erg duur en luxe. Nou dat klopt. Op de gok gebeld of er misschien iemand geannuleerd had. Laat dat nu net een paar minuten daarvoor gebeurd zijn. Mazzel dus. Hier zijn wij vorig jaar juni ook al eens neergestreken. Leuk villapark met zwembad in Brabant, net onder Den Bosch. Nabij het grote recreatiemeer “De IJzeren Man”. Wel een beetje opletten wat wij uitspoken, want onze buurman is roddelkoning Albert Verlinden.

Weetje: Sommige plaatsnamen hier eindigen op ‘voirt’. Denk aan Cromvoirt en Helvoirt. ‘Voirt” betekende vroeger ‘doorgang’ of ‘doorwaadbare plaats’. Een plek die aantrekkelijk was voor mensen om zich te vestigen en een nederzetting te stichten. Plaatsnamen op ‘voort’ kennen overigens dezelfde oorsprong.

Residence “De Leuvert” in Cromvoirt: Vrijdag neergestreken in onze wellness villa. Duurde wel even voor we erin konden. Schoonmaak liep wat uit. Maar lekker lezen aan het zwembad vulde de tijd. Wij wisten meteen weer waarom wij tegenwoordig vakantie buiten het seizoen zo waarderen. Dan zijn er namelijk geen hordes kinderen die alleen maar kunnen communiceren op volume 10 decibel. Toch raar dat je na 45 jaar onderwijs niet meer zo goed tegen landurige, overdadige kinderstemmen kunt.Nu pas begrijp ik de ouders die meegingen op schoolreisjes en dan vaak verzuchtten: “Hoe houden jullie dat vol? De hele dag al die stemmetjes”.

De vakantievilla is heerlijk. Wij beschikken in de tuin zelfs over een Jacuzzi. Meteen uitgeprobeerd natuurlijk. Toen ik erin lag te dobberen kreeg Joyce een spontane herinnering aan het nummer “I am the walrus” van de Beatles. Wat is ze toch lief. Met de inventaris was het minder gesteld. Volgens mij hebben de vorige gasten iets meer ingepakt dan waar ze mee kwamen. De tuinset bleek verdwenen evenals de tuindouche en veel bestek en glazen. Zeg nou zelf, twee vorken en één bierglas is wat weinig. De smart-tv bleek met slechts een coax-kabel toch niet zo smart te zijn, dus geen Netflix deze week. Hooguit op de Ipad, maar dan moeten we wel op maximaal een meter van de router gaan zitten. Want Wifi….!! Gelukkig zijn de ontbrekende keukenspulletjes weer aangevuld. Boodschappen doen bleek nog een laatste hindernis. De plaatselijke supermarkt, die wij vorig jaar nog bezochten, had net vorige maand haar deuren gesloten. Dichtsbijzijnde winkel is nu 10 km verder in Vught. Maar… voor de rest niks te klagen hoor. Er zitten hier gewoon twee blije mensen te genieten van een mooi optrekje in een heerlijk zonnetje.

Fietsen rond Drunen: Op de dag na aankomst op de fiets gestapt voor een molentocht van 50 km, richting Drunen. Wij dachten dat het een nieuwe route was, maar kwamen er gaandeweg achter dat wij hem vorig jaar ook al eens hadden gereden. Geen punt, want de omgeving is prachtig en het terras in Oudheusden opnieuw een gezellig en smakelijk hoogtepunt.

Pannenkoekje toe: We sluiten deze week af met een lekkere pannenkoek in het Pannenkoekenhuis “Het Wonderbos” naast ons vakantiepark. Nog een hele zonnige week voor de boeg.

Hulde aan Joyce: Ik wil het op deze plek toch eens een keer benoemen. Joyce is een “kanjer”, om de gevleugelde woorden van Erica Terpstra maar weer eens te gebruiken. Zoals bekend mankeer ik nogal het één en ander en start ik de dag vaak op als een “dieseltje” dat langzaam op temperatuur komt. Het is wel mooi en lief om te zien hoe Joyce over mij waakt. Ze houdt mij nauwlettend in de smiezen en zodra zij maar iets verdachts in mijn blik meent te ontwaren, vraagt zij of alles wel goed gaat. Gelukkig meestal wel en dat zeg ik dan ook. Joyce roept dan meestal: “Wat kun jij liegen!”, maar de realiteit is dat ik mij daadwerkelijk ook echt goed voel. Zij probeert mij, waar mogelijk, te ontzien door werkzaamheden uit handen te nemen. Vind ik lief, al is dat niet altijd nodig. Het ziektebeeld van de patient trekt veelal de aandacht, maar wat er in de partner omgaat, blijft vaak onbesproken. Ik bewonder de manier waarop Joyce omgaat met mijn ziekte. Het levert niet alleen mij, maar ook haar beperkingen op. Er kan nog steeds veel, maar zo was het na ruim veertig jaar hard werken niet gepland. Joyce straalt echter kracht uit, moppert niet en blijft er opgewekt onder. En dat is niet gespeeld. En die houding is nou net weer gunstig voor de manier waarop ik ermee omga. Joyce, ik houd van je.