Voor een compleet beeld klik in je geopende mail op de ‘titel’ om naar mijn blog te gaan. Foto’s kun je in zijn geheel zien door er op te klikken en bij meerdere foto’s via de pijltjes naar links of recht te klikken.
Zorgboerderij: Deze week gestart met het vervoer van mensen met een beperking van en naar een zorgboerderij voor dagbesteding. In deze eerste week betrof het Kiki, een jonge vrouw die door een open rug deels verlamd is. Kiki is ontzettend blij dat ze na anderhalf jaar wachten, met mijn hulp, eindelijk naar deze dagbesteding toe kan. Dat geeft dan wel een dankbaar gevoel. Wel wat geworsteld om haar rolstoel in de grote SUV te krijgen. De bijna antieke stoel moet namelijk uit elkaar, alvorens hij erin past. De eerste keer zal mijn hand klem, met als gevolg diverse bloeduitstortingen (risico wanneer je bloedverdunners slikt) en de tweede keer krikte een scherp uitsteeksel mijn duimnagel voor de helft van zijn vingerbed. Klein bloedbad. Nog een paar van dit soort ritten en ik ben zelf gehandicapt.
Jager: het gaat gelukkig steeds beter met onze kat ‘Icky’. Wij hadden hem een maand terug al bijna opgegeven, maar kennelijk doen de prednison pillen goed werk. Sliep hij de afgelopen maanden het grootste deel van elk etmaal, inmiddels gaat ‘meneer’ weer dag en nacht naar buiten en merken wij ook dat hij weer fit genoeg is om op jacht te gaan. En natuurlijk altijd weer trots zijn buit aan ons laten zien. Gruw!!!! Deze week werden wij verblijd met een duif op de buitenmat, althans wat daar van over was. Het beestje was deels ontdaan van zijn verenpak, dat overal verspreid lag. Gelukkig had katertje-lief het beestje dit keer niet al te zeer afgekloven. In het verleden vonden wij wel eens resten waaraan niet meer viel af te leiden tot welke diersoort ze behoorden. En soms lag het verorberde dier wat zwaar op de maag, want dan oogde onze Icky dagenlang zwak ziek en misselijk. Het leuke van al die meegebrachte trofeeën is dat ik ze van het tuinpad mag schrapen en opruimen. Meestal voorafgaand aan de mededeling van Joyce: “Ger, heb je al gezien wat Icky nu weer heeft meegebracht?” Dan weet je al hoe laat het is. Ach het went. Het is net als baby’s verschonen. De eerste keren sta je bijna te kokhalzen wanneer je een goed gevulde luier moet verschonen en de inhoud nog net niet uit het boordje van het rompertje loopt, maar na verloop van tijd eet je er onderwijl je boterhammetjes bij op.
Bamboe: Een opkomende trend is ‘bamboe’. Dan bedoel ik niet het gebruik van bamboe stokken voor o.a. tuinschermen en ter ondersteuning van planten. Het gaat om kledingstukken als ondergoed, baby rompertjes, sokken, shirts, etc. die gemaakt worden van bamboe. Bamboe is duurzaam. Het vraagt weinig water en groeit als een gek (meter per dag in tropische landen). De stoffen die er van gemaakt worden zijn zeer zacht, vochtabsorberend en ventilerend. Kortom met een kledingstuk van bamboe zit je gebeiteld en ben je duurzaam bezig. Tenminste, dat dacht je.
Wanneer je zo’n keiharde bamboestok ziet, kun je je niet voorstellen dat er een zijdezachte stof van gemaakt kan worden. Toch is dat mogelijk. De bamboe wordt eerst verpulverd en al die stukjes bamboe worden gekookt in een chemische substantie om de vezels los te weken. De bamboe verandert daardoor in pulp. Van die pulp kun je vervolgens draden spinnen en van die draden weer stof maken. Tot zover het goede nieuws. De ‘Keuringsdienst van Waarde’ ging op onderzoek. Die chemische behandeling vindt alleen plaats in China. De betreffende chemische stof is zo schadelijk dat alleen al het inademen van de damp dodelijk is. Dat is al een slecht teken, zeker voor de arbeiders die ermee werken. Na het bewerkingsproces zou het zo moeten zijn dat deze chemische stof in een gesloten circuit blijft. En daar gaat het in de meeste gevallen mis. Fabrieken dumpen het massaal in sloten, waarna het zich verspreidt. Gevolg een enorme milieuramp, waardoor alle leven op die plekken sterft. En denk niet dat het om een beetje chemisch afval gaat, want uit onderzoek blijkt dat in de afgelopen 10 jaar miljoenen kubieke meters van dit chemisch afval in het milieu zijn gestroomd. En niemand die er ook maar iets aan doet. China staat er om bekend zich niet veel aan te trekken van het milieu en blokkeert ieder onderzoek hiernaar. Bedrijven die bamboe kleding maken, krijgen certificaten van de leverancier dat het chemisch afval niet in het milieu terechtkomt. Onderzoek toont aan dat dit veelal een leugen is. Laat je dus niet in slaap sussen door het etiket ‘duurzaam’ op het betreffende product, want dat zegt namelijk alleen iets over het product en niet over de wijze van tot stand komen. Bovendien leidt de productie van bamboe tot ontbossing en verlies van biodiversiteit, vooral als het niet duurzaam wordt beheerd. Bamboe groeit in veel landen op grote schaal, soms op plekken waar de grond wordt ontgonnen van natuurlijke bossen. Dit kan leiden tot een afname van de populaties van dieren en planten die afhankelijk zijn van deze bossen voor hun leefgebied. Ik koop bij nader inzien maar geen onderbroek van bamboe, want zo duurzaam is het dus helemaal niet.
SLÄPSTICK: Mijn oog viel onlangs op een advertentie van de voorstelling ‘ The Roaring Twenties” van de theatergroep ‘Släpstick’ in het Nieuwe de la Mar theater in Amsterdam. Wij hadden een eerdere voorstelling van deze groep gemist, dus wilden Joyce en ik deze kans benutten. SLÄPSTICK is variété, theater, nostalgie, muziek, fysieke humor; virtuoos muzikaal entertainment met een moderne twist. De leden zijn allemaal cum laude afgestudeerd aan het conservatorium en zijn multi- instrumentalisten. Gesproken wordt er niet. Wel zit veel woordhumor verpakt in de (veelal Engelse) liedteksten en hun theatrale mimiek. SLÄPSTICK wordt ook wel de nieuwe Mini & Maxi genoemd. Amusement waarmee je in elk land kunt optreden, omdat de taal niet belangrijk is. Het werd een kostelijke voorstelling, geheel in de stijl en sfeer van de jaren twintig, zoals je wellicht nog kent (moet je wel 60+ voor zijn) van de vroegere filmpjes van Comedy Capers met de bekende släpstick achtervolgingen van de Keystone Cops en acteurs als Ben Turpin, Charlie Chaplin, Olivier Hardy en Stan Laurel. Maar….niet oubollig en voor alle leeftijden, want in de zaal ook veel jong volwassenen en jeugd die minstens zo hard lachten als de ouderen. De voorstelling wordt overladen met vijfsterren-recencies. Binnenkort (2 februari) nog in Haarlem te zien. Als je tijd hebt, raad ik je zeker aan te gaan kijken.
Overstroomik.nl: In mijn geboortejaar 1953 was de laatste watersnoodramp in Nederland. Tenminste waar de zee de veroorzaker was. Sindsdien zorgen met name de Deltawerken voor onze veiligheid. Voorlopig kunnen deze waterwerken nog een paar meter zeewaterstijging aan. In de toekomst zal, met het verder stijgen van de zeespiegel, opnieuw iets bedacht moeten worden om ons landje droog te houden. Meer dan de helft van alle Nederlanders woont in een gebied dat kan overstromen. Er is nu een site waarop je voor jouw plaats (postcode) precies kunt zien hoe hoog het water maximaal komt en wat je moet of kunt doen bij een overstroming. Ik heb altijd gedacht dat in onze Haarlemmermeerpolder het water huizenhoog zou staan. Gemiddeld ligt het peil van de Haarlemmermeerpolder namelijk op 6 meter onder NAP (= Nieuw Amsterdams Peil = zeespiegel); het diepste punt ligt zelfs op 6,80 meter onder de zeespiegel. Het valt echter mee. In het ergste geval staan wij slechts een halve meter onder water. Wil je ook weten hoe hoog het water bij jou komt te staan, kijk dan op: http://www.overstroomik.nl
Barcelona: Alle voorbereidingen voor onze trip naar Barcelona zijn getroffen. Nog een paar dagen en dan gaat ons eerste reisje in 2023 van start. Tickets hadden wij reeds, maar inmiddels ook een appartement besproken tegenover de beroemde Sagrada Familia van Antoni Gaudi. Joyce heeft als natuurlijke gids het dagprogramma in elkaar geknutseld. Wij waren al eerder in Barcelona, dus dit keer wat nieuwe attracties op de lijst. Het weer krijgt de komende tijd met elke dag zeven zonuren een 9, dus in ieder geval warmer dan in ons koude kikker landje.
Grootste zorg is nu dat onze Jasper op tijd op Schiphol is. Hij is iemand van het laatste nippertje en arriveert veelal wanneer de gate al sluit of inmiddels gesloten is. Bij onze laatste gezamenlijke vakantievlucht een paar jaar terug, besloot hij tijdens het boarden nog even te gaan winkelen. Net voordat de gate sloot en ik mijn zoveelste stresspilletje (gevolg van geen bijnieren hebben) slikte, kwam onze vriend op zijn gemak aanslenteren. Tja. Hij heeft mij beloofd om voor mijn gemoedsrust dit keer op tijd te zijn. Ik duim! Pilletjes liggen klaar.
Tot volgende week weer!
Joop & Fritz 
Plaats een reactie