Leesbaarheid: Van zoon Jasper feedback gekregen over leesbaarheid. Stukken tekst soms wat lang. Daarom deze poging met meer alinea’s, uitvullen, kolommen en kleur. Hoop dat het zo beter werkt Jasper.
Niercontrole: Deze week opnieuw een bezoek aan en een controle in het dialyse centrum van het Spaarne Ziekenhuis in Haarlem. Voorafgaand aan het consult bij mijn nefroloog een onderhoud met een verpleegkundige die ons weer wat verder wegwijs maakte over de dialyse behandelingen. Het blijft een vervelend idee dat het moment steeds dichterbij komt. Maar ik weet inmiddels al ruim 20 jaar dat het er een keer van gaat komen. Met drie behandelingen van vier uur per week wordt mijn vrijheid dan flink ingeperkt. Bovendien, zo werd ons verteld, ben je na zo’n behandeling de rest van de dag behoorlijk uitgeput. Geen prettig vooruitzicht. Gelukkig waren de waarden van de nier niet veranderd sinds de laatste keer, dus kan ik nog voorlopig mijn eigen leven leiden.
Tandarts: Een paar weken terug heb ik mijn tandarts weer eens gesponsord. Drie vullinkjes, een paar foto’s en een bitje met bleekgel voor de somma van zo’n € 750,-. En dat alles voor drie kwartier arbeid. Voor dat uurloon werken is mij nooit gelukt. Maar goed, wanneer je stevige kiespijn hebt, maakt het je even niet uit wat het kost. Dat bitje met bleekgel werkt overigens wel. Het gebit wordt langzaamaan witter. Eén van die vullinkjes zat echter te dicht bij de zenuw. Dan heb je twee kansen: óf de zenuw sterft af, óf de boel gaat ontsteken. Dat laatste was dus gebeurd. Gevolg een door merg en been gaande pijnscheut bij alles wat via de mond naar binnen werd gewerkt. Dat mondde deze week dan onverwachts uit in nieuwe foto’s en een wortelkanaalbehandeling. Zal wel weer een pittige rekening worden. Het is wel tof dat mijn tandarts volledig verantwoording aan mij aflegt waarvoor ze mijn sponsorbijdrage aanwendt. Ze was net terug van een vakantie in Portugal en wil komende maand met het hele gezin een bezoekje aan Thailand brengen. Net als bij de commerciële omroepen kan ze dan bij haar vakantiefilmpje vermelden: ‘Deze reis is mede mogelijk gemaakt door de familie Gritter.
Instituut voor Beeld en Geluid: Wij waren er kort na de opening in 2006 al eens. Het Instituut voor Beeld en Geluid op het Mediapark in Hilversum. Een omroepmuseum waar je kon kennis maken met de technische ontwikkeling rond beeld en geluid, filmbeelden en allerhande attributen uit tv-programma’s. Van de hoed van Swiebertje, het clownspak van Pipo en Mijnheer de Uil uit de Fabeltjeskrant. Maar ik herinner mij ook dat je een Journaaluitzending kon maken met jezelf als nieuwslezer. Ik snap dat de huidige generatie niet eens weet wie Swiebertje, Pipo en Mijnheer de Uil waren. Het aanbod paste dan ook niet meer bij het huidige digitale tijdperk.
Vandaar dat het museum sloot in november 2020 voor een verbouwing en herinrichting. Die is recent voltooid en deze maand opende het vernieuwde Beeld en Geluid haar deuren. Voor ons een reden om weer eens een kijkje te nemen. Gratis met de Museumkaart. Het museum ziet er schitterend uit. Niets herinnert nog aan hoe het was en de kijkbeleving is alleen nog digitaal gericht. Na binnenkomst word je uitgenodigd een app te downloaden voor een digitale intake en foto. Daarmee word je bij ieder onderdeel van het museum herkent en wordt je reis door de digitale wereld gemonitord en vastgelegd. Die reis bestaat uit allerlei filmpjes, onderzoeken, quizen, spellen, vragenlijstjes en digitale knutselwerkjes als b.v. je eigen speelfilm monteren aan de hand van fragmenten of cameraopstellingen. Je krijgt inzicht in de manier waarop de camera gehanteerd wordt. Ook veel aandacht voor mediawijsheid. Zeker voor de jeugd van belang. Op welke wijze worden wij beïnvloed en vooral ook misleid via reclame en nieuwsberichten. Vooral dat laatste is nodig, omdat er zoveel nepnieuws rondgaat. Een oefening daarin leerde ook ons dat wij er, ondanks onze kritische blik, toch nog een paar keer intrapten. Leerzaam ook om te zien hoe het gebruik van kleuren in reclamefilmpjes ons gevoel bespeelt. Nooit geweten.
Wij waren alleen vergeten dat de voorjaarsvakantie in Zuid-Nederland was begonnen. De parkeergarage gaf bij aankomst al ‘VOL” aan. Het was er erg druk met vooral jeugd. Omdat de meeste onderdelen toch wel een paar minuten van je tijd vergen, moesten wij nogal wat onderdelen vanwege wachtrijen overslaan. Wel jammer. Volgende keer dus opletten dat het geen vakantieperiode is en dan vooral een beetje vroeg aantreden voor een optimale beleving. Hieronder een promofilmpje.
In de lichtkubus waar je jezelf kunt fotograferen in de meest grappige standen, kon Joyce zich weer eens uitleven.
Álora: De tickets zijn geboekt en over anderhalve week vertrekken wij naar de nieuwe Bed & Breakfast van broer (van Joyce) Erik en schoonzus Natascha in Álora, nabij Malaga. Beetje helpen bij het schilderen en voor de rest genieten van het mooie weer. Op dit moment ligt de temperatuur er al rond de 21 graden, dus alleen daarom al is het daar beter vertoeven dan hier. De bereikbaarheid van de B & B wordt een uitdaging, want om er te komen moet je zo’n 10 minuten door een droge rivierbedding rijden.
Transportmuseum: Deze week als gids weer eens een rondleiding gegeven. Een groep van 16 mannetjes van rond de 80 was op stap met de Zonnebloem. Het voelde dit keer alsof ik weer eens met een groep schoolkinderen op stap was. Ik moest mijn uiterste best doen om ze bij elkaar te houden. Even niet opletten of er waren er weer een paar afgedwaald. Na een kijkje in onze DC2 bleken er nog twee als verstekeling in het toestel achter gebleven. Het merendeel was bovendien nogal hardhorend en een enkeling slecht ter been. Dat vereiste van mij hard praten en langzaam lopen. Ik redde het net in een uur om iedereen het rondje te laten maken. Sommige groepsleden wilden tijdens de toer hun eigen werkachtergrond (voor zover in relatie tot transport) aan mij kwijt. Liefst dwars door mijn uitleg heen. Afsluitend verzorgden Joyce en ik de catering aan de groep. Altijd weer leuk om te zien hoe de gasten op Joyce reageren wanneer ze hen met haar vrolijke blik en kwinkslagen tegemoet treedt. Op 5 maart is onze laatste cateringbeurt. Na dat weekend sluit het museum tot er een nieuwe locatie is gevonden en alle transportmiddelen zijn verhuisd. Dat wordt nog een heel klus, want verhuis maar eens vliegtuigen, locomotieven en TEE – treinen.
Brigitte Kaandorp: Deze week in het programma ‘Bij van Duin op de achterbank’ rijdt André zijn collega Brigitte Kaandorp al pratend naar de Haarlemse Schouwburg. Onderweg laten zij elkaar filmpjes zien van komische optredens. Onderstaand filmpje is van lang geleden (en zou nu wellicht niet meer kunnen). Maar wel erg leuk.
Umami: Wist je dat je naast de basissmaken zoet, zout, zuur en bitter een vijfde basissmaak hebt? Ik heb nooit anders geleerd dan over de eerste vier. De vijfde smaak is ‘Umami’. Van oorsprong een Japans woord dat ‘heerlijkheid’ of ‘hartig’ betekent. Onze smaakpapillen zijn namelijk gevoelig voor glutamaat, een aminozuur dat veel wordt gebruikt als smaakversterker in kant-en-klare etenswaren, zoute snacks en bouillonblokjes. Maar het komt ook voor in b.v. champignons, tomaat, vlees en belegen kaas. Umami verhoogt de speekselafscheiding en versterkt de zoute en zoete smaken. Sinds kort is er een serie korte, maar leerzame uitzendingen op tv over ‘Voeding en ons brein’. Janny van der Heijden legt daarin uit wat voeding met ons brein doet. Wist je b.v. dat ons brein voedsel met een rode kleur als zoeter interpreteert? Of dat je zonder geurvermogen ook vrijwel geen smaak hebt? Hoe geurgeheugen een rol speelt bij smaakbeleving? De eerste drie afleveringen kun je terugkijken op NPO start. De overige drie volgen nog in de komende weken, maar kun je ook al vooruitkijken op NPO/Start. Hierbij de link naar de uitzendingen die geweest zijn op de site van MAX. https://www.maxvandaag.nl/programmas/tv/voeding-en-ons-brein/smaak/POW_05573322/
Joop & Fritz 
Plaats een reactie