Pasen 2023: Eerste Paasdag even langs bij de twee ouders. De tweede dag een heerlijke brunch met Jasper en Claudia. Eerst laten wij de twee traditiegetrouw nog even paaseitjes zoeken. Na de brunch een bezoek aan de Kunsthal in Rotterdam. Hier een aantal exposities. Meest opvallende is ‘Metamorphosis’ van Patricia Piccinini, een Australische kunstenaar die hyperrealistische sculpturen maakt. Hybriden tussen mens en dier, harige vriendelijke schepsels die elkaar omarmen en fascinerende wezens die je nog nooit hebt gezien, maar toch denkt te herkennen. Piccinini maakt ze van siliconen, haar en glasvezel. Veel van haar creaties zijn naakt, harig en voorzien van eeltige voeten en soms weerzinwekkende lange nagels. Ze zouden niet misstaan in een Efteling-attractie of in Harry Potterfilms. Bijzonder is ‘The Field’, dat bestaat uit 3000 dierachtige bloemsculpturen, waarin diverse figuren verstopt liggen.

Stadsschouwburg Haarlem: Hoewel wij regelmatig theaters en/of Haarlem aandoen, de Stadsschouwburg in Haarlem zien wij eigenlijk nooit van binnen. Het theater stamt uit 1918 en ondanks een vrij recente renovatie, ademt het qua inrichting nog steeds die oude sfeer uit. Heel knus en je zit kort op het podium. De laatste keer dat ik er een voorstelling bijwoonde, dateert van minstens 50 jaar geleden. Ergens begin jaren 70. Ik zat op de Rijks Pedagogische Academie, kortweg PA. Met mijn klas bezocht ik een voorstelling van Macbeth, een tragedie van Shakespeare. De PA die ik bezocht, huisde overigens ook in een markant gebouw aan de Leidsevaart in Haarlem, net om de hoek bij de Schouwburg. De opleiding is inmiddels elders, maar het gebouw staat er nog steeds en herbergt nu een andere instelling. Ik kom er nog regelmatig langs en iedere keer roept het herinneringen op aan een geweldige tijd. Vijf jaar (1969-1974) reisde ik van mijn ouderlijk huis in Amstelveen naar Haarlem. In de zomer met de brommer en in de winter met de bus. Ik volgde er eerst het vierde en vijfde HAVO jaar. HAVO was nieuw in die tijd en ging nog maar tot het derde leerjaar. Als aanvulling op je MULO diploma bestonden er op slechts een paar plaatsen in Nederland een soort 4e en 5e bezemjaar. Die twee jaren waren voorwaarde om toegelaten te worden tot de Pedagogische Academie. Vandaar dat de academie die twee jaren zelf verzorgde. Aansluitend dan nog drie jaar PA. Foto onder was mijn eerste bezoek aan de PA vlak naast de BAVO kerk aan de Leidsevaart.

’t Loosje: Soms kom je verrassende berichtjes tegen. In Opmeer (Noord-Holland) is het kersverse museum ’t Loosje geopend. Je treft er zo’n 70 bijzondere vrachtwagens, die tot in de puntjes zijn opgeknapt door vrijwilligers. Het vrachtwagenmuseum is in 2015 bedacht door de inmiddels overleden Piet Loos. Hij was de directeur van het grote transportbedrijf Simon Loos, dat met zo’n 1500 vrachtwagens door Nederland tuft. Het museum is twee keer per week open en alleen na online aanmelding. Voor meer info zie: http://www.museumhetloosje.nl

Uit de oude doos: Van nicht Annelies ontvingen wij deze week een jeugdfoto van Joyce. Met haar tante Alsa en kinderen ergens aan de kust van de Zuid-Hollandse eilanden. Joyce in de zwemband.

Verder deze week nieuwe uitslagen van mijn nefroloog. Een nieuwe, nauwkeurigere meting laat zien dat mijn nier het toch iets beter doet dan het eerst leek. Ik zit weer boven de gevarenzone van nierfalen, dus voorlopig ook daar wat minder zorg om. Joyce had deze week een videogesprek met een slaaparts naar aanleiding van het eerdere slaaponderzoek. Geen vreemde ademonderbrekingen geconstateerd, dus geen verder onderzoek nodig gelukkig. De week sluiten wij af met de verjaardag van dochter Masha. Alweer 45 jaar geworden. Wat gaat het snel. Komende week wordt het met een beetje geluk van de weergoden fraai lenteweer. Dus tijd voor nieuwe fietstochten. Vanuit Toppark Beekbergen gaan wij een weekje fietsen over en rond de Veluwe. Tot volgende week!