Weer een week voorbij. Wat gaat de tijd snel. Er viel weer genoeg te beleven. Spannendste moment was toch wel de operatie van broer/zwager Paul. Vrijdag werd er een longkwab met daarin een tumor weggenomen. Wij beschikken allemaal over een rechterlong met drie kwabben en een linkerlong met twee kwabben. Links eentje minder omdat het hart ook wat behoefte aan ruimte heeft. Elke kwab is eigenlijk een apart gedeelte met een eigen luchtpijpje. Het is allemaal mooi geregeld in ons lichaam. Tenminste zolang het werkt. Halen ze dus een deel van een long weg, dan is dat altijd een hele kwab. Het overgebleven deel wordt letterlijk ‘dicht geniet’ en groeit in principe binnen 24 uur weer aan elkaar. Risico’s zijn een klaplong of openingen waar valse lucht ontsnapt. Gelukkig verliep e.e.a. goed en lag Paul na een dag alweer gewoon op zaal. Vanmorgen (48 uur na de operatie) waren alle slangen verwijderd en kon hij het weer op eigen kracht. Halverwege de week mag hij weer naar huis. Onvoorstelbaar hoe snel zo’n proces verloopt. Maar dat weet ik inmiddels uit eigen ervaring. Grote opluchting bij een ieder.

Verkiezingen: Ook zo genoten van de verkiezingen. Wij keken er in ieder geval vol spanning naar uit, lazen vele artikelen en volgden de debatten. Eigenlijk nog nooit eerder op deze manier beleefd. Er zou absoluut iets moois gebeuren. Tja, en dan de uitslag. Er is inderdaad iets gebeurd, maar of het iets moois wordt, is afwachten. Jammer dat Dilan ondanks haar frisse aanpak niet heeft gewonnen. Dan hoop je nog op een samengaan met Geert, maar daar ziet het nu nog niet naar uit. Maar de VVD leden roeren zich, dus wie weet. Of het is natuurlijk een spel om er straks zoveel mogelijk uit te halen. En wat moeten we nu met Geert? Feit is dat hij gewonnen heeft en natuurlijk het best verwoord heeft wat er leeft onder de bevolking. ‘De Nederlander weer op de eerste plaats”. Volgens onderzoek is tweederde van alle kiezers (dus ook mensen die niet op Geert hebben gestemd) tevreden met zijn overwinning. Dat is een flinke meerderheid. Nou ben ik niet altijd onder de indruk van het intelligentiepeil van dit soort meerderheden, maar toch. Best veel dus, al zal bij die meerderheid de neutraliserende gedachte zijn geweest dat hij het samen moet gaan doen met VVD, BBB of NSC. Dan is natuurlijk het afhaken van de VVD jammer. Laten we maar eens afwachten wat het gaat worden. De linkse meute schreeuwt intussen moord en brand en doet of Nederland reddeloos verloren is. Uithuilsessies bij BNN/VARA! Je gelooft het toch bijna niet. Linkse demonstraties in de grote steden. Als of de wereld vergaat. Linkse stemmers knuffelen op straat willekeurige allochtonen, alsof deportatie dreigt. Mijn God, in wat voor land leven wij. Allochtonen stemmen zelf ook op Wilders, omdat ze het zat zijn. En dan onze Franske. Huilend bij zijn toespraak bij de uitslagen: “Houdt elkaar even vast”. Ik voelde plaatsvervangende schaamte. Franske schrikt er in zijn speech niet voor terug om angst te verspreiden. Natuurlijk leven er bij delen van de bevolking zorgen naar aanleiding van het verkiezingsprogramma en eerdere uitspraken van Wilders, maar ons Franske doet precies wat hij Geert verwijt. Het is polarisatie waar Nederland niets aan heeft. Als je niet links bent, dan ben je fout en hoor je er niet bij. Altijd weer dat belerende vingertje van deze club, onder het motto: ‘Wij weten wat goed voor je is, maar je hebt geen inspraak’. Dat betekent bij links je portemonnee en bankrekening leegplunderen. De gedachte is dat wie rijk is, dat onmogelijk aan zichzelf te danken heeft. Het is mazzel vanwege ’een buitengewoon stel hersens of lichamelijke capaciteiten’ of ’fortuinlijke omstandigheden’. Wat gemakshalve vergeten wordt, is dat wie meer verdient, meer inkomstenbelasting betaalt dan wie minder verdient. Wie vermogen heeft, betaalt daarover vermogensbelasting. Wie een eigen huis heeft, betaalt ook gemeentelijke belastingen en een eigenwoningforfait. Anders dan bij huur zijn onderhoudskosten voor eigen rekening. Dat is voor links nog niet genoeg herverdeling, want er zijn ook mensen die weinig geld hebben. Het idee dat geld krijgen waarvoor je niets hebt gedaan, oneerlijk is, gaat bij links dan weer niet op voor mensen met een uitkering. Die kunnen er niets aan doen. Mensen die iets overhouden, kunnen daaraan wel wat doen, namelijk de staatskas spekken. Links mag dan blijven roepen: ‘Wij zijn allemaal gelijk’, maar dat is nu eenmaal niet zo. Met het aanbreken van de formatie moeten politieke partijen en hun leiders elkaar niet de maat nemen, niet miljoenen kiezers uitsluiten en niet de democratie ondermijnen. Ze moeten gehoor geven aan de duidelijke roep van de Nederlander: ‘Ga aan de slag en los onze problemen op’. Ik merk dat ik mij weer te veel opwind. Dus over naar iets luchtigers.

AI: Naar aanleiding van mijn art prints van tekenaar Koen de Vreeze (in de stijl van Kuifje) die ik je in blog 70 liet zien, kreeg ik van Jasper nog een leuke tip. Ik schreef eerder al eens iets over open – AI (Artificial Intelligence). Inmiddels duiken er steeds meer publicaties over AI op. Met name de gevaren die er aan verbonden zijn. Kwaadwillende figuren kunnen in een filmpje b.v. jouw hoofd op iemand plakken, of jouw stem nabootsen in een crimineel telefoontje. Maar er zijn natuurlijk ook leuke kanten aan AI. Het kan brieven, verslagen en gedichten voor je maken alsof je het zelf hebt geschreven. Maar met het programma kun je ook digitale kunst scheppen. B.v. plaatjes van stadsgezichten in een bepaalde teken/stripstijl. Ga daarvoor naar http://www.bing.com/create (van Microsoft). Voer in de zoekbalk in: Amsterdam in de stijl van Kuifje. Je krijgt nu een aantal tot kuifjestrip bewerkte stadsgezichten die je kunt downloaden. Dat kun je met meerdere namen van steden doen en in andere stripstijlen als Suske en Wiske, Franka, etc. Hoe bekender, hoe meer kans op succes. Maar je kunt b.v. ook zeggen: maak een robot van auto-onderdelen of een paard dat zweeft in de ruimte. Kortom alles wat je maar als digitale kunst wilt scheppen. Je hebt er verder niets aan, maar wel leuk om mee te spelen.

Creatief: Nu het toch over creatief bezig zijn gaat, is er hier ook weer wat scheppend werk gedaan. Joyce maakte een tweetal nieuwe Jan van Haasteren puzzels en zelf rondde ik mijn Ferrari 488 GTE – Lego model af. Lego voor volwassenen is een prijzige hobby, maar zo leuk. Inmiddels is de volgende set gekocht. Dit keer een McLaren formule 1 bolide van maar liefst 65 cm. Weer de nodige uurtjes bouwplezier in het verschiet. Verderop een preview.

Communicatie: Ik sta ingeschreven bij een onderzoeksbureau. Met enige regelmaat word ik uitgenodigd voor een interview. Soms op locatie, maar sinds Corona vaak ook online. De onderzoekende partij wil dan mijn mening of ervaring weten met een nieuwe site, een product of een probleem. Ik ben in dat kader al bij pensioenfondsen, banken, hypotheekverstrekkers en farmaceutische bedrijven aangeschoven. Eigenlijk altijd leuk om een oordeel te mogen vellen of verbeterpunten aan te geven. Het houdt de geest scherp. Deze week uitnodiging voor een onderzoek over ‘communicatie’. Het betreft de nieuwe site http://www.denkvooruit.nl. Een site waar je informatie kunt vinden over alle mogelijke rampen die je maar kunnen overkomen. Van overstromingen tot cybercriminaliteit. Best nuttig qua informatie. Wat betreft het aanleggen van drank- en voedselvoorraden, heb ik mijn bedenkingen. Gevraagd wordt om enig voorwerk te doen. Site verkennen, aanbevelingen doen middels een lijst, etc. Het onderzoek betreft zoals gezegd ‘communicatie’, en daar gaat het eigenlijk al mis. De huiswerklijsten zijn namelijk niet op de pc in te vullen. Beetje omslachtig om via printjes invullen en scannen het werk te doen. Dus maar eens gemaild. Ja, daar was niet over nagedacht. Maar, als ik beschik over Powerpoint dan zou het moeten lukken. Toevallig heb ik dat programma, maar het is niet de standaard voor eenieder. Slecht bedacht en gecommuniceerd dus. Op dinsdag zit ik klaar achter de webcam voor het groepsgesprek. Ruim over tijd is er dan eindelijk beeld. De host van dienst begint plompverloren te praten, zonder zich ervan bewust te zijn wie er in de groep zitten. Een paar deelnemers zijn zichtbaar, maar ik zie mijzelf niet. De man praat vrolijk verder, dus ik roep maar even dat ik mijzelf niet zie. “Ah, je bent Ger. Tja, ik zie je niet, maar hoor wel dat je er bent. Ik doe deze gesprekken meestal met maar vier deelnemers, maar ik zie nu pas dat er zeven zijn. Ik zie er echter maar vier.” Goede voorbereiding denk ik dan. Vervolgens vraagt de host aan een assistente, om de niet zichtbare gesprekpartners maar even te bellen. Hij wacht verder niet en begint met iets meer dan de helft van de deelnemers alvast aan zijn programma. Niet netjes. Ik krijg een dame aan de lijn die mij vraagt waarom er geen beeldverbinding is. Tja, als ik dat wist, had ik wel verbinding. Ik vertel dat elk ander onderzoek altijd via Zoom gaat en geen problemen geeft. De dame in kwestie zegt dat er voor een overheidsprogramma is gekozen, dat wel vaker problemen geeft. Ach ja, de overheid werkt meestal met achterhaalde software programma’s. Nou dat is niet slim dan roep ik, want de meeste mensen die online werken gebruiken Zoom. Tweede slordigheid. Er worden wat onduidelijke aanwijzingen gegeven om alsnog verbonden te worden, maar ik merk dat de betreffende dame er zelf ook weinig kaas van heeft gegeten. Ik doe ondertussen op mijn laptop intuïtief wat herstelwerk en zowaar krijg ik verbinding. Maar helaas, de host geeft aan dat ik uit de groep wordt gegooid. Bijzonder toch dat een bedrijf onderzoek doet m.b.t. communicatie en zelf niet in staat is om goed te communiceren. Jammer’, want vergoeding van € 50,- misgelopen. Ik ga eens kijken hoe ik deze onkunde met ze kan ‘communiceren.

Mobiele spanningen: De Iphone van Joyce begon steeds meer kuren te krijgen vanwege ouderdom. Tot overmaat van ramp klonk deze week het geluid uit de speaker van mijn Iphone ineens alsof er iemand via een vloeipapiertje sprak. Informatie bij Apple wees uit dat reparatie ongeveer € 350,- zou gaan kosten. Dat was het toestel na bijna drie jaar gebruik niet meer waard. Toevallig was het Black Friday en dook er een mooie Apple aanbieding op. Inruil was dit keer aantrekkelijker dan verkoop, dus op naar de winkel. Maar dan gebeurt het rare. Het inleveren van onze beide telefoons (en nog geen nieuwe) maakt dat wij ineens onbereikbaar zijn. Ik word overvallen door een soort zenuwachtig gevoel. Dat is toch wel heel gek. Met twee nieuwe exemplaren Iphone 14 spoed ik mij naar huis. De gedachte komt op: ‘Als er nu onderweg wat gebeurt, kan ik niemand bellen’. Hoezo? Hoe deden wij dat vroeger dan? Thuisgekomen begin ik aan de klus om beide toestellen weer operationeel te krijgen met behulp van een reservekopie. Dat eerste is niet zo moeilijk, maar alle accounts weer werkend krijgen, kost al gauw enkele uren tijd. Niet alle wachtwoorden zijn meer paraat. En zo zijn er nog wel wat probleempjes te overwinnen. Normaal heb ik de geruststellende gedachte dat ik kan terugvallen op de expertise van Jasper. Die bewaart in dit soort gevallen de rust en lost e.e.a. zonder problemen op. Maar ja, onze Jas zit een paar duizend kilometer verderop en dus zal ik het alleen moeten doen. Vroeger draaide ik mijn hand er niet voor om, maar tegenwoordig bekruipt mij bij dit soort zaken een soort faalangst. Bij het installatieproces valt mij eigenlijk pas op, hoeveel wij afhankelijk zijn van onze telefoon. De verlichting, de ketel en de oven regelelen, de slimme deurbel met camera, Google Home apparaten, on-line aankopen, digi-d, betalen en bankzaken regelen, de opbrengst zonnepanelen volgen, tijdschriften en kranten lezen, tv-kijken, muziek beluisteren, social media, Office programma’s, fotoalbums, etc. Wij zijn volkomen gedigitaliseerd. Joyce had nog plannen om erop uit te trekken, maar ook zij wacht liever dat haar apparaat weer werkt, want je weet maar nooit. Gelukkig werkt inmiddels alles weer, maar het is toch eigenlijk gek, dat wij ons zo afhankelijk hebben gemaakt van een telefoon.

Dat was het weer voor deze week. Tot volgende keer.