Scan: De week begon spannend. Maandag de uitslag van de laatste scan in het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis. Normaal maak ik mij er niet al te druk om, maar dit keer was dat anders. Ik had al een tijdje last van vreemde pijntjes in de borst. Volgens huisarts niks met hart, maar toch maar foto in ziekenhuis. De foto gaf alleen aan dat er een bobbeltje zat bij de ingang van een long. Op zich niet meteen geschokt, want ik vermoedde dat het hetzelfde bobbeltje was dat een paar jaar geleden op de scan te zien was. Schijnt kliertje te zijn. Ook formaat klopte. Maar je weet natuurlijk nooit. Foto daarom door laten sturen naar het van Leeuwenhoek. Diverse keren gebeld of het om hetzelfde bobbeltje ging. Antwoord na diverse belletjes van mijn kant was verbazend: “We hebben geen tijd om ernaar te kijken. Kan wel acht maanden duren voor u antwoord krijgt”(??????) Dus was ik redelijk gespannen maandag. Gelukkig bleek uit de scan dat er niet veel veranderd was sinds oktober. Lichte groei (2 mm) van één van de tumoren. Daardoor wel een bespreekgeval voor eventuele aanpassing medicatie. Hoor ik volgende week. Behalve dat een bezoekje aan de uroloog om de prostaat te laten controleren. We gaan het zien.

Eieren 1: Bijna Pasen, dus even aandacht voor de eitjes. Wist je dat er in Europa alleen al ongeveer 380 miljoen kippen rondlopen die jaarlijks zo’n honderd miljard eieren leggen. Hoewel 60 procent van deze eieren in de winkel belanden, wordt de rest verwerkt in producten en gebruikt in de horeca. Nederland hanteert de hoogste normen voor kippenwelzijn, maar binnen én buiten de EU zijn de standaarden vaak veel lager. Er komen steeds meer eieren uit Oekraïne en Azië onze kant op. Deze eieren voldoen niet aan de standaard van dierenwelzijn. De kippen in die landen zijn zogenaamde kooi-kippen die leven in een kooi ter grootte van een A4’tje. Ook passen deze landen de milieuregels en stikstofnormen die wij hanteren niet toe. Maar ja, voor fabrikanten van koekjes en sauzen gaat het om de kostprijs en geld verdienen. Persoonlijk ben ik na Corona niet enthousiast over een eitje uit China, maar dat kun je op de verpakking van producten meestal niet zien. Een enkele keer staat op de verpakking dat het om een scharrelei gaat. Dan weet je dat het volgens onze normen is. Eieren voor de koekjes en sausen gaan naar een ‘eier-breek-fabriek’. Dan zouden de koekjes onbetaalbaar worden. Daar worden ze gebroken en het eigeel en eiwit gescheiden. Dat gaat in grote containers en vervolgens naar de fabrikanten van allerhande producten. Nooit geweten, maar natuurlijk wel logisch. Ik zie ze b.v. bij Verkade de eitjes niet één voor één met de hand breken.

Eieren 2: Het geheim van de kleur van een ei zit hem in de kleur van de kip die hem legt. Daarbij gaat het niet om te kleur van de veren van de kip, maar om de kleur van haar oorlelletje. Een kip met een rood lelletje legt een bruin ei en de kip met een wit lelletje legt een wit ei. Buiten de kleurverschillen de eieren kwalitatief niet van elkaar. Een wit ei is veel voordeliger dan een bruin ei. Witte eieren hadden ooit een slecht imago omdat ze werden geassocieerd met de legbatterij. Nederlanders stapten massaal over op scharreleieren en die waren vaak bruin. De legbatterij is in Europa inmiddels verboden, maar toch kopen de meeste mensen nog steeds liever bruine eieren en worden witte eieren beperkt gekocht. Gek, want een wit ei heeft best voordelen. Een witte kip (een kip met een witte oorlel) heeft namelijk minder voer nodig om een ei te produceren. Minder voer betekent minder grondstoffen en minder grondstoffen maakt het duurzamer.  

Eieren 3: Wanneer je eieren koopt, zie je op ieder ei een gestempelde code. Voorbeeld: 2-NL-4514601. Deze code geeft inzicht in de herkomst en leefomstandigheden van de kip.  Zo duidt een code die begint met een 2 op scharreleieren, een 1 staat voor vrije uitloop, een 0 voor biologisch. Hoe lager het cijfer, hoe rianter de kip leeft. NL betekent dat het ei uit Nederland komt. Het lange getal verwijst naar het bedrijf waar de eieren vandaan komen.

Na de code staat er een lang nummer op het ei. Misschien vind je het leuk om te weten waar jouw ei vandaan komt. Ben je een Apple-fan dan kun je in de App store de gratis ‘Eicode app’ downloaden. (Android-fans gaan naar de Google Play store). In deze app type je de code in en ‘hopla’ je ziet waar je eitje vandaan komt, inclusief foto’s van het bedrijf. De laatste twee cijfers geven zelfs het nummer van de stal aan. Onze eitjes komen deze week van V.O.F. De Mispelweg uit Lunteren. Je hebt er verder niks aan, maar gewoon leuk dingetje.

Paksoi: Nu het toch over eten gaat, en dan met name over ‘dat wat de boer niet kent’, een voor ons nog nooit gegeten groente. Ik heb een app waarin ik een kleine 100 recepten heb opgeslagen. Dat is mijn dagelijkse kookboek. Af en toe gaan er een paar recepten de prullenbak in en vul ik de lijst weer aan met nieuwe recepten die mij/ons ‘smakelijk’ lijken. Zo hadden wij een beetje genoeg van andijviestamppot in allerlei variaties. Die zijn dus via de knop ‘delete’ verdwenen. Ik kwam wel een andere stamppot tegen. Paksoi met ketjap paddenstoelen. Paksoi kende ik wel als naam, maar verder nooit naar gezocht in het groenten-schap. Tot nu dan. Inmiddels twee keer gemaakt in een paar weken en echt een succes. Paksoi is een langwerpige koolsoort met groene bladeren en opvallend dikke lichtgroene tot helderwitte bladstelen. Deze smakelijke groente is nauw verwant aan Chinese kool. Het opvallende kleurverschil tussen de witte bladstelen en de licht- tot donkergroene bladeren maakt paksoi herkenbaar. In tegenstelling tot Chinese kool, die een dichte krop vormt, heeft paksoi een betrekkelijk open structuur. Dit maakt het een veelzijdige groente in de keuken. De naam “paksoi” komt oorspronkelijk uit de Cantonese taal en betekent letterlijk “witte groente”, verwijzend naar de kleur van de bladstelen. Hoewel paksoi al duizenden jaren in cultuur is, werd het pas in de twintigste eeuw meer bekend in Westerse keukens. De groente heeft een frisse, licht pittige smaak en leent zich goed voor diverse bereidingen, van roerbakgerechten tot Hollandse stamppotten. Je denkt vooraf misschien: ‘Wat een harde stelen, maar dat komt helemaal goed bij het wokken’.

Kweekbak: Joyce heeft zich een nieuwe hobby aangemeten. Deze lukt beter dan het haakproject van een tijdje terug. Aangestoken door broer Paul kweekt zij sinds kort haar eigen paprikaplanten en bosuitjes. Een poging om avocado’s te kweken lukte niet helemaal, of eigenlijk helemaal niet. Maar de nieuwe groenten beginnen te groeien. Denk wel dat wij wat tijd moeten nemen voordat wij de paprika’s kunnen oogsten.

Museum: Het leek zo mooi. De herstart van het Transport Museum. In november verzorgden Joyce en ik met de leiding nog een bijeenkomst op de nieuwe locatie. Schiphol heeft daar een stuk eigen grond voor beschikbaar gesteld. Gisteren het bericht dat de ambtenaartjes van de gemeente Haarlemmermeer opnieuw alles in het werk hebben gesteld om ook dit plan te traineren. Terwijl het niet eens grond is van de gemeente. Vanaf het moment dat er verhuisd moest worden, doet deze gemeente moeilijk over het Museum. Ook nu hebben ze weer allerlei nieuwe regeltjes, onderzoeken en procedures bedacht die jaren van uitstel betekenen. En dat terwijl alles al rond was en de eerste paal de grond in kon. Schandalig. Democratie? Me hoela! Nu weer afwachten of een herstart nog in zicht komt. Joyce en ik vonden de werkzaamheden in het museum ontzettend leuk. Ik als gids en receptiemedewerker en samen de catering verzorgen bij feesten en partijen. Daarom heb ik nu zelf een nieuwe stap gezet. Deze week een kennismakingsgesprek gevoerd in het Cruquius Museum. Dit Stoomgemaal Museum krijgt binnenkort een geheel nieuwe vleugel met daarin het Historisch Museum Haarlemmermeer. Ik ga nu daar gidsen en receptie/museumwinkel werkzaamheden uitvoeren. Ook schrijfopdrachten voor nieuwsbrief en social media zijn voorgesteld. Joyce en ik gaan daar wederom samen catering werkzaamheden uitvoeren bij feestelijke partijen en recepties. Eerst een korte opleiding want, naar mij verteld is, moet ik ook de machines van het stoomgemaal kunnen bedienen voor een demonstratie. En mocht het nog een keer goedkomen met het Transportmuseum, dan kunnen wij dat er altijd nog bij gaan doen.

Vaccinatie: “Vitakruidfetisjisten met hun mantra’s als mijn-kind-heeft-een-sterk-immuunsysteem-van-zichzelf-want-de-maan-schijnt-op-haar-kruin-en-we-volgen-Arie-Boomsma-en-Wim-Hof”, andersdenkenden, havermelkbakfietsen, Balizandvretende-hipstergoeroe’s, antroposofen en alle andere feitennegerende-egocentristen. Kappen nu. Het is een keer klaar met dat zweverige gelul. Vaccinatie redt levens van jullie eigen kinderen en van kinderen rondom jullie kinderen die (nog) niet gevaccineerd kunnen worden, of bij wie het vaccin niet goed werkt. Dé ongevaccineerde bestaat niet. Er zijn mensen die het uit geloofsovertuiging niet doen, of omdat ze antroposofisch zijn. Maar er is ook een groeiende groep die zegt: ’Ik wil mijn kind helemaal biologisch opvoeden en op Instagram adviseren mensen mij om niet te vaccineren’. Nou, die groep wil ik een spreekwoordelijke schop onder de kont geven.”

LEGO-Projecten: Zoals je weet ben ik sinds een jaar een enthousiast bouwer van LEGO voor volwassenen. Mijn recentste bouwwerk, de Orient-Express (lengte 1 meter) (cadeautje van Jasper) is voltooid. Erg mooi en ook van binnen zeer gedetailleerd. Deze week verwacht ik een nieuw pakket. Na de Formule 1 racewagen van McLaren (coureurs Lando Norris en Oscar Piastri) nu de Zilveren Pijl van Mercedes (coureurs Lewis Hamilton en George Russell – lengte halve meter). Toegegeven, ik had liever de Red Bull van Max Verstappen en Sergio Perez in elkaar geknutseld, maar die bestaat nog niet in het LEGO assortiment. Komt vast nog.

Tot volgende week!