Hoofdkussen: Joyce heeft, zoals eerder geschreven, al enkele maanden hoofdpijn. Met therapie en thuisoefeningen gaat het al wel veel beter. Een scan liet geen rare dingen zien, dus ook dat konden wij doorstrepen. Omdat Joyce het vaak bij het wakker worden heeft en het later op de dag vaak afneemt of verdwijnt, dacht ik als medeoorzaak aan haar hoofdkussen. Een paar jaar geleden had ik iedere ochtend pijn in mijn nek. Een groot aantal behandelingen door een manueel therapeut, brachten geen verlichting. Toen wij bij Swiss Sense een nieuwe topper kochten, raadde de verkoopster mij een donzen kussen aan, waar de vorm van je hoofd in wegzakt. Ook een inham voor je nek. Joyce vond het maar een dure onzin. Maar …tah dah… binnen een paar dagen geen nekpijn meer. Dus ruilden Joyce en ik onlangs een nacht van kussen. Joyce sliep heerlijk op mijn kussen en ik had na een kwartier al kramp in mijn nek. Dus kochten wij deze week ook voor Joyce zo’n kussen en zie daar, de hoofdpijn was weg. Het zal natuurlijk iets zijn als ‘alle beetje helpen’, maar toch. Ik wil er het belang van een goed hoofdkussen maar mee onderstrepen. En niet onbelangrijk: elke 2 à 3 jaar vervangen.

Mallorca: Na een vakantie vorig jaar mei in Portugal, waren wij niet meer het land uit geweest. Steeds was er wel iets dat een reisje in de weg stond. Het ziekteproces van mijn vader en zijn overlijden, het uitruimen van zijn huis en later zijn kamer in het verpleegtehuis, mijn regelmatige bezoekjes aan het dialysecentrum en het Antoni van Leeuwenhoek en de therapiesessies die Joyce onderging voor knie en hoofdpijn. Telkens wanneer wij dachten een gaatje voor een paar weken zon te hebben gevonden, diende er zich weer een hindernis aan. Maar, nu de uroloog haar onderzoekje heeft gedaan, mocht ik in ieder geval een reisje plannen. Na lang dubben is dat Mallorca geworden. Alle Canarische eilanden hebben wij al een keer gedaan en Spanje en Portugal bezochten wij ook al vele malen. Dus weer even wat anders. En ach, als er maar een zonnetje schijnt dan zijn wij al tevreden. Nog een weekje geduld en dan vliegen wij uit.

Kasteel Duivenvoorde: Stilzitten is niets voor ons. Daarom gaan wij naast onze aanstaande werkzaamheden in Museum Cruquius, deze week ook in gesprek bij Kasteel Duivenvoorde in Voorschoten. Ook daar zoeken ze een echtpaar voor het ontvangen van gasten, gidswerk en catering bij bruiloften en partijen. Ietsje chiquer dus dan onze eerdere museumwerkzaamheden. Het is een half uurtje rijden en voor één dag per week een erg aantrekkelijke locatie. Benieuwd of het wat gaat worden. We krijgen het nog druk.

Leven en dood: Het zachte weer zorgt ervoor dat het groen begint uit te lopen. De hortensiaborder staat er frisgroen bij, de hortensia’s in de bakken krijgen zelfs al de eerste bloemen en de hosta schiet de grond uit. Helaas overleefde een vroeg voorjaar roodborstje zijn botsing met onze ramen niet.

Dat was het weer voor deze week. Tot de volgende keer.