Vorige week even geen tijd voor een blog. Er was die week ook niet veel te melden. Wij draaiden onze eerste dienst in Kasteel Duivenvoorde. Even wennen natuurlijk. Het weer was in ieder geval heerlijk, dat maakt zo’n, toch altijd fris kasteel, meteen een beetje warmer. Wij draaiden de eerste keer bij de receptie en de museumwinkel en werden ingewerkt door een dame die zichzelf wel heel belangrijk vond. Veel informatie gaf ze niet, dus maar vragen stellen. Maar ook daar kwam weinig antwoord uit. Ze deed het kennelijk liever zelf. Het viel wat tegen, dus maar even de leidinggevende aangesproken. Er wordt nu gekeken of ik dagmanager kan worden, terwijl Joyce de receptie en winkel doet. Wij gaan het zien.

Koffieochtend: Deze week start met een koffieochtend in het Historisch Museum in Hoofddorp. Dit vormt een onderdeel van het Cruquius Museum en zal er later dit jaar in een nieuw gebouw mee versmelten. Als kennismaking met andere vrijwilligers wel even leuk. De ontvangst deed mij denken aan de AAA bijeenkomsten die je vaak in Amerikaanse film/series ziet. De leidinggevende riep tegen de aanwezige krasse knarren: “Jongens (hoewel er ook krasse meisjes aanwezig waren), dit is Ger”, waarna het gezelschap krasse knarren en koor riep: “Dag Ger!”. Vond ik wel leuk. Eén van de aanwezigen, die ik de zaterdag ervoor het stoomlab zag doen, bleek net als ik directeur geweest te zijn in het basisonderwijs. Dat schept meteen een band.

Scan: Dinsdag een bezoek aan het AvL. Mijn uroloog wilde, gelet op wat klachten, toch een MRI-scan van mijn prostaat. Dus maar een minuut of twintig als een sardientje in de koker van de machine. Voor mensen met claustrofobie geen aanrader, maar ik beschouw mijzelf inmiddels als ervaringsdeskundige. Nu even wachten op de uitslag.

Vakantie: Wij hadden ons voorgenomen om een paar weken de Haut-Province op te zoeken. Helaas is het er op dit moment erg nat en niet al te warm. De vooruitzichten gaven niet echt veel hoop, dus Frankrijk maar even een paar weken in de ijskast gezet. Gelukkig zag het hemelvaartsweekend er hier erg goed uit, dus last minute op zoek naar een bungalowpark in de Achterhoek of op de Veluwe. Dat bleek half Nederland en Duitsland ook te willen. Na lang zoeken lukte het om de laatste bungalow te bemachtigen in Olburgen. Waarschijnlijk nooit van gehoord. Wij evenmin. Ligt vlakbij Doesburg aan de IJssel, net tussen Veluwe en Achterhoek in. Dus eigenlijk precies goed, want nu kunnen wij van beiden genieten. Donderdagochtend de fietsen op de haak en op weg. Auto op het park geparkeerd en op de fiets een mooie tocht langs IJssel en zijwateren. Diverse pontjes gebruikt, wat altijd weer zo’n heerlijk nostalgisch gevoel geeft. Na een heerlijke tocht konden wij de sleutel van onze bungalow in ontvangst nemen. Zodra alle spulletjes uitgepakt waren, naar een gezellige pannenkoeken boerderij in de buurt.

Theetuin Roosenhaege: Op vrijdag naar vrienden hier niet ver vandaan. Na bijgebabbeld te hebben, samen een mooie fietstocht door de Achterhoek gemaakt met halverwege een bezoek aan een Keltische theetuin. Erg mooie ambiance. Vervolgens via een andere route, met bezoek aan een oude steengroeve, weer naar de camping en vervolgens naar Olburgen terug. Echt een topdag.

8 kastelen: Wanneer je nog eens in de buurt van van Doesburg wilt fietsen, rijd dan de 8 kastelenroute. Een mooie fietstocht door het Achterhoekse landschap met bossen en landerijen en een keur aan kastelen. Hoewel, het zijn meer grote landhuizen met een landgoed. Onderweg kwamen wij een natuurgebied tegen met wel 20 ooievaars. Helaas geen geschikte foto voor dit blog omdat ze door de afstand wat klein lijken. Bij kasteel Hackfort een oude watermolen bezocht, met uitleg door een medewerker van natuurmonumenten. Bij één van de kastelen trof Joyce een roestige boekenkist aan. Die moest natuurlijk geopend worden. Wat een lol gaf dat kennelijk.

En dan is het alweer zondag. In eerste instantie geprobeerd ons verblijf nog een dag te verlengen, aangezien het maandag toch nog aardig weer zal zijn. Helaas is onze bungalow morgen weer verhuurd aan een ander. Op zich niet erg, want na het uitchecken gaan wij morgen gewoon nog een dagtocht maken. Wij hadden het plan om deze zondag naar Haaksbergen te rijden voor een tocht op de fiets en een tocht met de stoomtrein. Maar ruim 50 km met de auto heen en terug, vonden wij toch te ver. Daarom een mooie tocht van 40 km vanuit Laag Soeren door het landschap van de Veluwe. Dat is het mooie wanneer je precies op de grens van Achterhoek en Veluwe zit. Dan valt er wat te kiezen. Eerst weer even met de pont over om snel in Laag Soeren te komen. Joyce vindt dat wel spannend, omdat ze om de één of andere reden denkt dat ik met auto en al het water in zal rijden. Het is nogal een scherpe knik naar de pontoprit, dus roept Joyce: “Denk aan je onderkantje”. Wel pikant. Net als alle andere dagen uiteraard tijd voor een ijsje en later een terrasje. Fietsen op de trekhaak zetten blijft een secuur werkje. Iedere keer moet er het nodige gecorrigeerd worden om het passend te krijgen. Staan de trappers goed? Hangen de wielen er niet te ver over? etc. Ook het fietsen verwijderen van de trekhaak blijft een kwestie van goed samenwerken. Vandaag liep dat verkeerd af. Joyce tilde de fiets er al af, terwijl mijn hand nog tussen de spaken zat. Gevolg een lap vel van mijn hand en een bloedbad vanwege de bloedverdunners die ik gebruik. Maar even aangebeld bij een allerliefst oud dametje die bereidwillig haar verbanddoos ter beschikking stelde. Een ongeluk zit in een klein hoekje. Afsluitend een duik in het zwembad op ons park. Qua temperatuur valt het mee. Dan sluiten wij het weekend af met nogmaals een bezoek aan de Pannenkoekenboerderij. Zo lekker daar. Overigens wil ik vermelden dat de foto’s op ons blog meestal van de hand van Joyce zijn. Mijn telefoon zit bij het fietsen op het stuur geklemd voor de navigatie. Er steeds afhalen is wat bewerkelijk. En, het moet gezegd, Joyce heeft meer aanleg voor de juiste compositie. Wanneer ik een foto maak, hoor ik vaak: “Maar, zag je dit of dat nou niet?” Nee, eerlijk gezegd niet. Het gaat mij om de herinnering. Dus zo zijn de taken mooi verdeeld. Ik de tekst en Joyce de foto’s.

Dat was het weer voor deze (en vorige) week. Op naar mijn verjaardag aanstaande vrijdag. Alweer 71 lentes jong. Je gelooft het toch niet. Tot volgende week.