Een weekje overgeslagen omdat er niet veel te melden was. Mijn laatste en vierde vaccinatie tegen Hepatitis gehaald om mijn lijf te voorzien van voldoende antistoffen op het moment dat dialyse nodig is. Gelukkig kwam uit nieuw onderzoek dat mijn nier niet achteruit is gegaan (inmiddels al een jaar stabiel), dus ik mag weer drie maanden wegblijven. Uiteraard weer de nodige kilometers met onze fietsen gemaakt. Eén tocht ging door Zuid-Kennemerland met daarin het duingebied. Daar bleek nog maar weer eens hoeveel water er de afgelopen tijd naar beneden is gekomen. Een groot deel van het duingebied stond onder water. Fietspaden waren afgezet omdat doorgang onmogelijk was. En dan was er ineens weer een bon van €93,- Meestal heeft Joyce de twijfelachtige eer om bekeuringen te bemachtigen, maar dit keer was ik de dader. Op een weg bij Leimuiden waar je 60 km mag rijden, ligt een brug in het traject. En laat je nou net op die brug maar 50 km mogen. Zetten die grapjassen precies daar een camera neer. Niet gezien dus en ook geen melding op mijn routeplanner. Flauw hoor. Maar gelijk betaald, dan vergeet ik het weer snel. Tja, en toen naderde het weekend waarin wij ons hadden voorgenomen naar Zuid-Frankrijk af te reizen.
Frankrijk: De weergoden voorspelden eindelijk mooi zonnig weer in Zuid-Frankrijk. Niet langer aarzelen dus. Wij wilden al in april en later in mei die kant op gaan, maar steeds bleek de temperatuur rond de 17 graden te liggen en stond er elke dag regen op het menu. In ons eigen landje was het op dat moment zelfs beter weer. Als alternatief gingen wij toen 9 dagen naar Mallorca en een weekje fietsen in Nederland en dat was natuurlijk ook niet verkeerd. Na het afwerken van wat verplichtingen was het dus nu of nooit, want begin juli staan er weer Museum verplichtingen in onze agenda. Wij hadden ons al voorgenomen in het weekend van 8/9 juni af te reizen, maar hadden nog niets geboekt. Dat moest dus even snel gebeuren. Zaterdagmiddag de 8e juni vonden wij een fraai appartement met tuin in Mandelieu-La-Napoule, een stadje grenzend aan Cannes. Snel de reistassen inpakken en zondagochtend 9 juni om 7.00 zaten wij in de auto. Nog nooit zo slecht voorbereid op pad gegaan. Hoewel, we hebben er handigheid in, dus niks vergeten. Wij dachten op zondag lekker door te kunnen rijden vanwege minimaal vrachtverkeer en de keuze voor een route die eens niet door Parijs ging, maar via Brussel, Luxemburg en Dijon. Dat bleek niet veel voordeel op te leveren. Zodra je België binnenrijdt, begint, behalve het geklapper van je gebit vanwege de slechte wegen, het gezeur al met overal wegwerkzaamheden, files en afzettingen. Na 9 uur onafgebroken doortuffen en slechts 750 km gereden, vonden wij het welletjes voor de eerste dag en stopten in Chalon-sur-Saône bij een hotel met de kwalificatie ‘goed’. Eenmaal in de kamer wisten wij dat het de verkeerde keuze was. Wat een armoede. Nou ja, het was alleen maar om te slapen, dus vooruit. Tip: Vermijd de keten ‘B&B-Hotels’. Een leuk restaurantje gezocht in onze plaats en vervolgens op tijd naar bed.
Na een karig ontbijt wachtte ons nog 600 km naar het reisdoel Mandelieu. Het weer was perfect en de kilometers vlogen voorbij. Rond het middaguur waren wij al ter plaatse. Kleine complicatie: via whatsapp kregen wij bericht dat de borg helaas niet digitaal of met kaart kon worden betaald. Contant ter plaatse of betalen in kantoor in Antibes. Wat omslachtig. Dus maar op zoek gegaan naar een bank. De meesten waren echter dicht en de flappentap aan de buitengevel defect. Na lang zoeken eentje gevonden die wel werkte. Wat een gedoe. Op het complex even wachten op onze gastvrouw Michèle en gastheer Bernhard. Reuze aardige lui die ons na de incheck een rondleiding gaven op het omsloten complex en het zwembad en uitvoerig alle apparaten demonstreerden. Alles was nieuw in het appartement en nog nooit gebruikt. Het moet gezegd, alles ziet er mooi en schoon uit. In de advertentie was men alleen vergeten te vermelden dat ons complex naast een privé-vliegveld ligt. Oké, het vliegverkeer valt mee, maar als er eentje opstijgt dan geeft dat meer lawaai dan bij ons huis onder de rook van Schiphol. Gaan we nog wel een opmerking over maken. Na het uitpakken en een drankje, gauw naar de supermarkt. Was even zoeken en daar aangekomen bleek heel Mandelieu hetzelfde idee te hebben. Een uur bij de kassa gestaan.
Mandelieu ligt aan de Middellandse Zee en de boulevard loopt over in die van Cannes. De eerste dag de binnenstad van Cannes verkend, de haven bezocht en de lange boulevard afgelopen. En natuurlijk een leuk terrasje gepakt in de schaduw, want 30 graden. Pffff.
En verder: Na Cannes, bezoek gebracht allerlei dorpen en steden in een straal van 50 km. Hieronder een greep.
Cornische D’Or: Eén van de mooiste routes langs de Zuidkust is La Corniche D’Or, of wel La Corniche d’Estérel. Deze loopt vanuit Cannes via Mandelieu-la Napoule, Théoule-Sur-Mer en Dramont naar Saint Raphaël. Een 40 km lange route langs de Middellandse Zee kust en het roodbruine Estérel-gebergte.
Monaco: Uiteraard moesten wij even langs bij Prins Albert en Charlène in Monte Carlo. Ze waren thuis zagen wij aan de wapperende vlag, maar hadden geen tijd voor een persoonlijke ontmoeting. Gelukkig mochten wij wel een rondje in hun paleis maken. Weer een stukje geschiedenis rijker. De smalle straatjes in de wijk rond het paleis zijn leuk om doorheen te wandelen. Van boven herkenden wij een deel van het formule 1 circuit. Bij de haven was men nog bezig om de pitstraat af te breken. (klik op de foto’s om ze helemaal te zien)
Grasse: De parfumstad van Frankrijk. Leuke oude binnenstad met gezellige winkeltjes en versierd met parapluutjes.
Mons. Een mooi bergdorp in de Var is Mons. Er zijn drie routes om er te komen. Wij kozen, achteraf gezien, de moeilijkste van 40 km bestaande uit steile en smalle bergweggetjes. De meeste net breed genoeg voor één auto. Wij hielden ons hart vast dat er een tegenligger zou opduiken, want dan had één van de twee kilometers achteruit de berg af moeten rijden. Godzijdank bleef ons dat bespaard en waren er alleen tegenliggers op de stukken met een kleine uitsparing, waar bij het passeren slechts een vingerdikte ruimte over was. Joyce kreeg er de bibbers van. Maar het uitzicht vanaf Mons was fenomenaal. Je zag in de verte Cannes en Fréjus en zelf de contouren van Corsica. Echt zo’n godverlaten bergdorp, waar je je van afvraagt of er wel iemand woont. Gelukkig was er een ijssalon.
Strand: En dan was er natuurlijk het strand La Bocca dat zich van Mandelieu naar Cannes uitstrekt. Overal langs de boulevard gratis parkeren en zo vanuit je auto het strand op. Hoe gemakkelijk is dat. En heerlijk zwemmen in ons eigen zwembad. Morgen gaan wij weer terug omhoog. Wij rijden 265 km naar Vénéjan, nabij Avignon en Orange, waar wij pas gisteren (weer lekker op tijd dus) een nieuw onderkomen hebben geboekt in een mooi karakteristiek Frans campagne huis.
Tot volgende keer met onze belevenissen in Vénéjan en omgeving.
Joop & Fritz 
Plaats een reactie