Watskeburt

Fietsen: Tijdens de zomerstop hebben wij alweer zo’n 700 km weg gefietst op onze nieuwe e-bikes. We beginnen aan onze nieuwe rossen te wennen. De motoren maken net even wat meer geluid dan die van de vorige fietsen. Schijnt te maken te hebben met de aluminium lagers. Bij lichtere motoren zijn ze gemaakt van kunststof. Hoewel wij dezelfde motoren hebben, geeft dat bij mij een hinderlijk zoevend geluidje. Moet ik eens naar laten kijken. Joyce worstelt met het plaatsen van de accu. Hij zit aan de onderkant van het frame en het is heel moeilijk om de accupinnen in het contactpunt te krijgen. Speelt gelukkig alleen als wij ze vervoeren en dan kan ik redding brengen. De traploze versnelling is ideaal. Middels meer of minder draaien aan het handvat is elke versnelling mogelijk. Erg handig is ook de speciale clip waarop je de smartphone (i.p.v. het standaard display) kunt plaatsen. Met de bijbehorende app heb je alle functies van het gewone display, aangevuld met navigatiemogelijkheden. En…je telefoon wordt meteen opgeladen. Speciaal voor Joyce ook zo’n opzetstukje gekocht. Kan ze zelf de uitgestippelde route volgen en hoeft ze dat niet meer steeds aan mij te vragen. En niet meer te mopperen wanneer ik een fietsknooppunt bordje heb gemist. Arghhhhh..! Wil ze er geen gebruik van maken!!! Tja, dan ook niet meer mopperen als wij verkeerd rijden. Op mijn fiets zit een connect module met alarm. In verband met de waarde van de fiets verplicht gesteld door de verzekering. Ik moet nog even wennen aan het uitzetten van dit diefstalalarm. Soms vergeet ik het, waarna er een politiesirene in werking gaat. Moet ik aan voorbijgangers uitleggen dat ik hem niet heb gestolen. Maar verder zijn wij dik tevreden. Joyce is nog steeds anti-helm. Zelfs nadat ze onlangs een stoeprandje meenam in een fietstunnel en languit langs de wanden schuurde. Een hoop blauwe plekken en wat fietsschade, maar gelukkig liep het goed voor haar af. Maar door dit voorval een helm dragen….Vergeet het maar.

Verjaardagen: Veel verjaardagen de afgelopen twee maanden. Vooral bij Jeroen en Sylvia in Voorthuizen, waar de twee pleegdochters Lila (21) en Mardjali (18) en de kleinkinderen Tim (17) en Zoe (8 ) verjaarden. Nichtje Denise vierde op 30 juni haar 33e verjaardag met heerlijke pannenkoeken bij de Venneper Lodge. Op 1 augustus tikte (schoon)moeder Joep (zo noemen wij haar allemaal) de 93 aan, hetgeen gevierd werd met een etentje bij ‘Joseph Aan De Poel’ in Aalsmeer. Het gezelschap was wat uitgedund, omdat Erik en Natascha inmiddels in Spanje wonen en Jasper en Claudia op wereldreis zijn. Die situatie is inmiddels gewijzigd, maar verderop meer daarover. Door het heerlijke weer kon er gedineerd worden op het terras.

En ‘last but not least’ bereikte Joyce op 15 augustus de 67 lentes en werd daarmee officieel AOW gerechtigd. Ja, ik wrijf het er nog maar even in. Wij vierden het een dag later op 16 augustus, omdat wij die 15e de crematie bijwoonden van Harry Bakker, de vader van schoonzus Birgitta. In plaats van vieren en cadeautjes, maken wij er samen al jaren een ‘belevenis dag’ van. Dus een activiteit ondernemen die de jarige leuk vindt. Voor Joyce was dat dit keer ‘Skydiven’ in Utrecht. Wij rijden met regelmaat langs de torenhoge locatie langs de A2 (vlak voor de tunnel) waarbij Joyce haar belangstelling wel eens aangaf. Dus kreeg ze haar luchtdoop. Ze vond het een fantastisch avontuur en is nu gediplomeerd skydiver. Onder de foto’s de film die ik er van heb gemaakt. Na afloop heerlijk gegeten bij EETZE in Aalsmeer.

Gezondheid: Ik heb een periode achter de rug zonder al te veel problemen en gelukkig even geen onderzoeken. De verhoogde dosis chemopillen is op sommige dagen wel vervelend. Deze maanden was Joyce aan de beurt. Ook bij haar begint wat slijtage op te treden. Een nieuwe injectie in de versleten knie moet een operatie nog even uitstellen. Een uitgebreid onderzoek bij de oogarts wees uit dat de staar inmiddels operatierijp is. Nog even wat meetwerk in het ziekenhuis en de juiste lens uitzoeken en dan kan deze binnen een paar maanden worden geplaatst. Joyce vindt het doodeng. En dan was er nog de doofheid. Ik riep het al een paar jaar, maar kreeg altijd de bal teruggespeeld dat ik onduidelijk sprak. Ja, ja. Nou, de oren hielden onlangs ook het laatste beetje geluid tegen. Gewoon even doorspuiten dan? Was helaas geen optie. De arts is drie dagen aan het spuiten en peuteren geweest en had al bijna een baggerbedrijf ingeschakeld, toen de gehoorgangen gelukkig weer vrijkwamen. En dan was er nog (schoon)moeder Joep. In haar verjaardagmaand met spoed opgenomen in het ziekenhuis met een verkleefde darm. Voedsel kon de maag niet meer verlaten en een operatie was de enige oplossing. Op die leeftijd geen ongevaarlijke actie. De operatie eerder deze week is geslaagd, maar er zijn wat complicaties die ons zorgen baren. Erik en Natascha zijn daarom uit Spanje overgekomen.

Uitstapjes

Uden: Na Mallorca in april, een weekje fietsen vanuit Europarks in Olburgen in mei en twee weken zonnig Zuid-Frankrijk in juni, zochten wij het in de schoolvakantie dichterbij. Regelmatig de fietsen op de trekhaak om een mooie tocht te maken ergens in Nederland. In juli o.a. een driedaags hotelarrangement in Uden/Veghel, nabij Den Bosch. Mooie fietstochten gemaakt bij prachtig weer. In dit gebied kom je regelmatig een koffie/theestop tegen bij particulieren. Staat er gewoon een leuk houten huisje langs de weg bij een boerderij, waar je zelf je drankje kunt tappen en een kleine betaling achterlaat in een spaarpotje. Erg knus.

Kasteel Heeswijk: Eén van onze tochten bracht ons naar kasteel Heeswijk. Veel kastelen zijn kaal en sober, maar dit kasteel is prachtig aangekleed. Het dateert uit 1080 en ligt aan de rivier de Aa. Vanwege die ligging was het een waardevol bezit omdat hier de schepen langskwamen vanuit de Peel. Het kasteel heeft talrijke verbouwingen ondergaan. In 1629 nam Frederik Hendrik (De Stedendwinger) het kasteel in, om vervolgens ‘s-Hertogenbosch te belegeren. In 1672 verbleef Lodewijk XIV (de Zonnekoning) er tijdens zijn strijd tegen onze (toen nog) republiek. Aan het einde van de 18e eeuw gebruikte Pichegru, generaal van de Franse Revolutie o.l.v. Napoleon, het kasteel als hoofdkwartier. In 1835 kocht gouverneur André baron van den Bogaerde van Terbrugge het kasteel en bracht er zijn grote collectie schilderijen, beelden, kunstvoorwerpen en curiosa in onder. Zijn zoons breidden de collectie uit na zijn dood. Tijdens ons bezoek waren leden van het Living Theatre aanwezig. Zij kleden zich volgens die tijd en spelen ook een rol alsof ze in die tijd leven.

Leiden: Een heerlijk dagje Fletcher Blue Wellness voerde ons naar Leiden. Prachtig wellness centrum op het dak (11e verdieping) van het gebouw, pal naast het station, met uitzicht over Leiden. Diverse sauna’s, stoomcabines, kruidenbad, hot tub, dompelbaden, binnenzwembad, relaxruimtes, dakterras en restaurant. Wat een genot. Hierbij een indruk, want foto’s maken was daar logischerwijs verboden.

Amersfoort: Joyce trok erop uit met vriendin Lia. Een paar keer per jaar doen zij dat afwisselend in de omgeving van Nieuw Vennep of Epe. Omdat in de afgelopen jaren in eigen omgeving zo ongeveer alles wel bezocht is, ontmoetten de dames elkaar dit keer halverwege in Amersfoort. Uiteraard werd er veel gepraat, gelachen en genuttigd, maar ook een erg leuke rondvaart gemaakt door de Amersfoortse grachten. Bij het weeshuis troffen zij ook hier spelers aan van het Living Theatre.

(Schoon)moeder Joep wilde een kunstgrastapijt op haar balkon. Dus gingen Joyce en ik in juli op onderzoek. In Aalsmeer vonden wij ‘de Graskampioen’. Bij binnenkomst werden wij tot onze verrassing begroet door Koen, oud-leerling van onze laatste school Merlijn. Koen heeft dit bedrijf drie jaar geleden opgericht en vertelde er met trots over. We zochten met hem het benodigde stuk kunstgras uit. Overigens nog best aan de prijs. Tot onze verrassing gaf Koen aan dat wij het gratis mochten meenemen. Hij vond dat hij zo’n fijne tijd bij ons op school had gehad dat hij uit dankbaarheid daarvoor het gras als cadeautje meegaf. Hoe attent en lief. Wij waren er echt sprakeloos van. Volgende dag een paar lekkere biertjes bij hem gebracht. Het gras ligt er overigens mooi in. En het hoeft niet gemaaid te worden. Hopelijk komt Joep weer snel uit het ziekenhuis om nog te kunnen genieten van haar grastapijtje.

Opgelicht:

In januari bestelde ik bij een particulier een nieuw Lego-project voor volwassenen, de Mercedes-AMG F1 W 14 E Performance. Zeg maar de Formule 1 wagen van Lewis Hamilton. 1642 onderdelen en zo’n 63 cm lang. Helaas werd er na betaling geen pakket afgeleverd. De verkoper zweerde dat hij het echt verstuurd had en stuurde een verzendbewijs van DHL. In mijn DHL app bleef vervolgens wekenlang de mededeling staan dat mijn pakket nog niet was aangekomen op het betreffende distributiemagazijn. Bellen met DHL leverde niets op omdat alleen verkopers een klacht mogen indienen. Na weken aandringen kon ik de verkoper zover krijgen een onderzoek aan te vragen. Ook daar kwam verder geen reactie op. Toen ik DHL erover belde, vertelden zij dat er helemaal geen onderzoek was aangevraagd. Pas toen kregen wij argwaan en gingen op onderzoek. Joyce ontdekte dat de verkoper in zijn winkel een eigen DHL verzendpunt beheerde. Wij vermoeden dat deze grapjas een verzendbewijs kreeg door het pakketje zelf te scannen en het vervolgens weer gewoon mee naar huis genomen. Maar ja, bewijs dat maar eens. Dus maar eens gebeld met mijn rechtsbijstand-verzekering. De jurist gaf aan dat de verkoper te allen tijde verantwoordelijk is voor het afleveren van een pakket. Tenzij hij in zijn advertentie zet dat versturen op risico is van de koper. Dat laatste was niet het geval en dus moest de verkoper mij terugbetalen. Ik ontving een door de verzekering opgestelde dwangbrief, die ik naar hem moest opsturen. Toen ook dat geen indruk maakte, nam mijn jurist de zaak over. De verzekering betaalde het geld aan mij terug en startte een juridische procedure tegen de verkoper. Daarmee was ik ontzorgd. Tip: een rechtsbijstandverzekering is zo gek nog niet. O ja, via Jasper heb ik kortgeleden een nieuw Mercedes pakket ontvangen. Na een paar weken bouwplezier zit hij in elkaar.

Hebben wolken kleur? Ik dacht altijd dat wolken kleur hebben. Onze waarneming houdt ons echter voor de gek, want witte en grijze wolken zijn in werkelijkheid kleurloos. De kleur die wij denken te zien, komt door de manier waarop wolken het zonlicht verstrooien. Alle wolken bestaan uit piepkleine waterdruppels (en/of ijskristallen). Deze waterdruppels zijn doorzichtig en hebben van zichzelf dus geen kleur. Als er zonnestralen op vallen, kunnen ze wel een kleur aannemen. Die kleur hangt af van de dichtheid van de wolk. Als er een groot aantal dikke druppels onderin de wolk zit, blokkeren de druppels het zonlicht. Daardoor kijken wij tegen een grijze wolk aan. Is de hoeveelheid druppels lager en zijn de druppels dunner, dan neemt de wolk de witte kleur van het zonlicht in zich op. De lucht zelf is overigens ook niet strakblauw. Alleen in onze waarneming. Dat heeft te maken met de luchtmoleculen, die sterker reageren op blauw licht dan op andere kleuren.

Onlangs bladerde ik weer eens in fotoalbums en dan met name die van onze Amerika reizen. Wat waren die reizen geweldig. Tussen 1992 en 1994 maakten wij drie rondreizen in Canada en de VS. De meest indrukwekkende was in 1992 de westkant van de VS met prachtige natuurparken als Bryce, Zion, vliegen door de Grand Canyon, Yosemite en Sequoia National Park met zijn enorme Sequoia bomen. Maar ook steden als San Francisco met de beroemde Pier 39, de Cable Car en de Golden Gate Bridge. Los Angeles met het Chinese theater, Hollywood en de Walk of Fame. En niet te vergeten het snikhete Death Valley (52 graden) en de glitter en glamour van Las Vegas. Ook de Studio’s, Epcot en Disney werden bezocht. In 1993 bezochten wij de oostkant. Zoon Jeroen was toen 11 jaar en ging met ons mee. Ook hier geweldige indrukken met steden als New York, Washington, Montreal, Ottawa en Seattle, maar ook de Everglades in Florida en de Niagara watervallen in het noorden. De Maid of Mist bracht ons tot vlak onder de watervallen. Een bezoek aan het graf van John F. Kennedy op de begraafplaats Arlington was een must en natuurlijk Kennedy Space Center. En dan in New Orleans met een echte raderboot de Mississippi af. De derde reis in 1994 startte in het Canadese Vancouver en voerden ons door Canada en het noorden van de VS. Daar bezochten wij fantastisch natuurgebieden als Yellowstone met de grote Geyser en beren op ons pad. We liepen op gletsjers in Glacier National Park en doorkruisten het land via de schitterende Icefield Parkway. Het bracht ons o.a. naar prachtige plaatsen als Banf en Jasper. Dat laatste bezoek zou leiden tot de naamgeving van onze zoon. We liepen over de zoutvlaktes nabij de mormonen stad Salt Lake City. De vierde reis was in 1999 met de toen 4 jarige Jasper. Toen waren wij wat honkvaster met een paar prachtige villa’s in Clearwater (Florida), maar ook daar veel plezier. Ik krijg meteen weer zin om het allemaal nog eens mee te maken. Zal eens overleggen met mijn artsen.

Selfie met de Clintons in Washington (rechts Jeroen destijds 11 jaar)

Vier jaar geleden startte ik mijn eerste blogsite ‘Ger-Inneringen’ met blogs over 45 jaar onderwijs herinneringen. Ik heb de site kortgeleden verwijderd, omdat ik er niet langer tevreden over was. Ik ga mijn onderwijsherinneringen toevoegen op dit blog.

Toneel: Op de Tovercirkel en Merlijn voerden wij als team jaarlijks een toneelstuk of musical op voor de kinderen. Meestal rond een viering als Pasen of als start van b.v. de Kinderboekenweek. Uitgangspunt was veelal een sprookje, waar wij dan een komische draai aan gaven. Door de vele parttime leerkrachten was het lastig om een gezamenlijk oefenmoment te vinden, dus improviseerden wij er lustig op los. De uiteindelijke uitvoering week daardoor nogal af van het oorspronkelijke geschreven verhaal. Het mocht de pret niet drukken, want de kinderen lachten zich rot en ook wij hadden de grootste pret. Hieronder een paar plaatjes van diverse uitvoeringen.

Joyce en ik volgen al seizoenen lang ‘De Slimste Mens’. Favoriet onderdeel is ‘de puzzel’. Voor wie het leuk vindt, voeg ik er voortaan elk blog eentje toe. Zoals presentator Philip Freriks het altijd zegt: “We zoeken drie verbanden, elk omschreven met vier trefwoorden”. Voor wie het niet kent, een voorbeeld: Stel dat er tussen de totaal 12 woorden staan: korpsslangkazerneauto. Het verband dat je moet vinden is hier: ‘brandweer’ (brandweerkorps, brandweerslang, brandweerkazerne en brandweerauto). Zie jij de drie verbanden in onderstaande 12 woorden? Oplossing volgende keer.

tie

elf Friese

de laan uit

door de lucht bewegen

trip

list

band

twee in één klap

berry

jack

bouwkundige

elkaar in de haren

Tot volgende keer.