Watskeburt

Terugblik: Op de laatste dag van 2024 kijken wij terug op een redelijk bewogen jaar. Een jaar waarbij gezondheidsproblemen een aanzienlijke rol speelden. Maar het jaar kenmerkte zich vooral door het afscheid van dierbaren. Het jaar begon op 3 januari met de crematie van mijn vader. Daarna volgden in augustus de schoonvader van mijn broer en de opa van Claudia en tenslotte in september schoonmoeder Jopie. Vier lieve mensen in één jaar. Dat is best veel voor een jaar.

Cultureel: Ook in 2024 de nodige aandacht voor muziek, historie en cultuur. Musea bezoeken, samen of in andere samenstelling, waren er aan: Museum ‘Moco’ in Amsterdam (januari: met o.a. Keith Haring, Andy Warhol en Banksy), ‘Museum Jan’ in Amstelveen (februari: Jantien Jongsma en Tjalf Sparnaay), het ‘Jenevermuseum’ en ‘Stedelijk Museum’ in Schiedam (februari), ‘Bakkerijmuseum’ in Hattem (februari), ‘Teylersmuseum’ in Haarlem (maart), ‘Kasteel Keukenhof’ in Lisse, ‘Fabrique des Lumière’ (Hollandse Meesters, van Vermeer tot Van Gogh) en ‘Madame Tussaud’ in Amsterdam (mei), ‘Museum Noordwijk’ (mei), ‘Kunstroute Ringdijk’ (juni), ‘Koninklijk Paleis Monaco’, ‘Palais des Papes’ in Avignon, ‘Romeins Theater’ in Orange (juni), ‘Kasteel Heeswijk’ (juli), ‘Kunst 10-daagse Bergen’ en ‘Atelierroute Hillegom’ (november), ‘de Grote Schijn’ in Rotterdam (november) en de ‘Kathedraal’ in Las Palmas (november). In het theater kon je ons vinden bij theaterconcerten van ‘The Best of Britain’ (mei), ‘The Storytellers’ (november) en ‘Queen must go on’ (december) en voor de humor bezochten wij ‘Plien en Bianca’ (november). Niet cultureel, maar wel speciaal, was de luchtdoop van Joyce (augustus).

Reizen en uitstapjes: In april maakten wij een heerlijk zonnige reis naar Mallorca. In mei een bungalow gehuurd in Olburgen (nabij Doesburg) om een weekje heerlijk te fietsen rond de IJssel. In juni bezochten wij in Frankrijk de Rivièra en de Gard. In augustus een hotelarrangement in Uden/Veghel voor heerlijke fietstochten. November sloten wij zonnig af op Gran Canaria.

Klussen: Nadat zoon Jeroen met zijn gezin was verhuisd naar Voorthuizen was er voor ons veel schilderwerk te verrichten aan de nieuwe woning. Wekelijks trokken wij er gewapend met kwasten en rollers op uit om het hele huis van een nieuw verfje te voorzien.

Familie: In familieverband zochten wij elkaar regelmatig op bij verjaardagen en bijzondere gebeurtenissen. Samen eten na de crematie van onze vader; de Hoogervorsten-borrel in maart was achteraf de laatste keer dat alle kinderen feestelijk bijeen waren met (schoon)moeder Jopie; de viering van de verjaardag van nichtje Denise; zonder Erik en Natas vierden wij de 93e verjaardag van Jopie; met Marcel en Birgitta strooiden wij onze vader uit in de Zaan; met Erik/Natas en Paul/Jannie strooiden wij (schoon)moeder Jopie uit in het Seringenpark in Aalsmeer; feestelijk toch weer de 2e verjaardag van kleindochter Tessa. Bijzonder toch ook het nieuwe afscheid van Jasper en Claudia op Schiphol.

Fietsen: Bij het begin van de zomer namen wij afscheid van onze e-bikes die ons duizenden kilometers plezier hadden gegeven. De rest van het jaar reden wij met onze nieuwe e-bikes alweer vele kilometers.

En verder: Speelde er nogal wat qua gezondheid. Ik heb net berekend dat ik dit jaar zo’n 6600 pillen heb mogen doorslikken. Je moet wat doen om je lijf werkend te houden. Eigenlijk bijzonder dat die enorme berg pillen ervoor heeft gezorgd dat ik mij eigenlijk best goed gevoeld heb en alles heb kunnen doen wat ik met een gezond lichaam ook zou hebben gedaan. Los van scan’s en dagopnames in het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis, ben ik twee maal opgenomen in het Spaarne ziekenhuis. Na de shunt-operatie begin december, werd er in het weekend voor kerst met spoed opnieuw een bed voor mij gereserveerd. Oorzaak: Een teruggekeerde longontsteking, vocht in de longen, kortademigheid, hoge ontstekingswaarden in het bloed, een slecht werkende nier, problemen met het hart, ontbrekende functies vanwege afwezige bijnieren en milt , vochtophoping en koorts. Het is nogal een berg problemen. Gelukkig mocht ik na de nodige medicatie en onderzoeken daags voor kerst het ziekenhuis weer verlaten. Maar…het was wel even een wake-up call. Wat nou de trigger is geweest, moet nog blijken. Joyce bezocht de orthopeed en wacht nog steeds op verdere behandeling van haar versleten knie. In het Haga ziekenhuis in Den Haag werd zij voorzien van een nieuwe lens. Ze vond het rete-spannend en was dan ook op van de zenuwen. Maar na een dag of wat zag ze zomaar weer haarscherp. Nu nog zien te wennen aan het grote verschil tussen de beide ogen. Zit er twee punten of meer verschil tussen de beide ogen dan hebben de hersenen problemen om het beeld te corrigeren. Onze opticien Jan-Leo Oostman sprak deze week al optimistisch en bemoedigend dat een nieuwe lens in het andere oog misschien de beste oplossing zou zijn. Even niet aan denken maar.

Wij gaan in 2025 weer proberen er het beste van te maken. Blijven lachen is ons devies. Wij sluiten 2024 af met onze beste wensen voor jullie allemaal. Dat het nieuwe jaar voor een ieder maar weer vele lichtpuntjes mag brengen. Tot volgend jaar.