Watskeburt
Het nieuwe jaar is inmiddels een maand oud en het leven kabbelt voort. Joyce kijkt terug op een geslaagde staaroperatie. Na inmiddels zes weken geduldig wachten op stabiliteit van oog en nieuwe lens, zijn deze week de nieuwe glazen aangemeten en natuurlijk een up-to-date brilmontuur aangeschaft. Altijd weer leuk. Ik sta aan de vooravond van weer uitgebreid ziekenhuisbezoek. Allereerst een pet-scan van mijn hart (kortademigheid en krampen in armen) in het Spaarne ziekenhuis, daarna een scan van het bovenlichaam in het AvL (kijken of de bestraalde tumor gestopt is met groeien en de overige tumoren nog stabiel zijn) en tenslotte nieronderzoek bij de nefroloog van het Spaarne ziekenhuis (start dialyse??). Tegelijk met Joyce bij onze vertrouwde opticiën Jan-Leo Oostman een leesbril erbij genomen. Lang lezen door het onderste deel van de vario-focusglazen van mijn huidige bril wordt te inspannend.
Huizenjacht: Onze zoektocht naar een levensloop bestendige twee-onder-één-kap woning gaat rustig door. Wij zitten nog wel in de fase van ‘wat willen wij nou eigenlijk en waar willen wij wonen?’ Heerde en Epe staan qua omgeving nog steeds hoog op de agenda. De bossen en de heide hier maken het voor ons, als liefhebbers van fietstochten, wel erg aanlokkelijk. We krijgen wekelijks nieuwe aanbiedingen van de makelaar, maar tot op heden zit er nog niet echt iets bij. Wij hebben natuurlijk best een bijzondere woning (vinden wij zelf) en dan zoek je toch iets dat minstens zo aantrekkelijk is. We kijken daarom ook naar andere plekken. Zo hadden wij de zekere optie op een nieuw te bouwen en levensloop bestendige twee-onder-één-kap woning in Nuland (nabij Den Bosch). Alleen ‘ja’ zeggen was voldoende, maar de afstand bleek achteraf toch wel een belemmering, wanneer je zoals ik regelmatig naar het AvL in Amsterdam moet. Ook hadden wij ingeschreven op een vergelijkbaar project in Grootebroek (nabij Enkhuizen). Deze week maar eens even gaan kijken, maar toch niet echt een locatie om blij van te worden. Van de ene kale polder naar de andere kale polder is geen verbetering qua omgeving. En weer een paar jaar in de kale klei van een nieuwbouwwijk is ook niet aanlokkelijk. Terwijl wij in Enkhuizen aan de thee en gebak zaten, viel ons oog (op Funda) op een vrijwel nieuwe levensloop bestendige twee-onder-één-kap woning in Zuilichem (aan de Waal tussen Gorinchem en Zaltbommel). Inrichting best naar onze smaak en qua omgeving zeer de moeite waard. Wij fietsen daar regelmatig en zijn gecharmeerd van het landschap rond de Waal. Komende week een bezichtiging. Op een uurtje rijden van Amsterdam is het net te doen. Spannend weer.
Bijzondere gast: ‘Hallo, ik ben Kees”, stelde mijn wat oudere bezoeker zich voor. Via Marktplaats houden wij weer eens een grote opruiming en dan komen er regelmatig kopers over de vloer, zoals Kees. Hij kwam af op de Ipad van Joyce en drukte mij ter introductie een dubbel-cd in de hand. “Cadeautje”, sprak hij glimlachend. Meteen volgde een verklaring, waarin hij vertelde zijn werkzame leven te zijn begonnen als album fotograaf voor internationale artiesten. Later werd hij bij Sony Music verantwoordelijk voor de relaties en promoties van artiesten. Daaruit groeiden tal van vriendschappen. Zo vertelde hij dat Bruce Springsteen één van zijn beste vrienden is. En passant bewonderde hij vanuit de keuken onze woning en was hij benieuwd naar het woongedeelte. Dus nam ik hem mee naar boven en werd ook Joyce in het samenzijn opgenomen. Hij vertelde ook aan haar dat hij artiesten had begeleid. Wij gaven hem maar een stoel, want de stroom aan verhalen droogde geen moment op. Ook Julio Iglesias was een goede vriend, waar hij regelmatig bij logeerde in Marbella. Kees vertelde hoe deze zanger inmiddels was veroordeeld tot een rolstoel. De dochter van Gloria Estefan logeerde regelmatig bij Kees thuis, wanneer zij in Nederland was. Hij golfde vroeger regelmatig in Las Vegas met René Angélil, de overleden echtgenoot van Céline Dion. Daaruit was een vriendschap ontstaan met de zangeres. Maria Carrey behoorde tot zijn vriendenkring (ze is aardiger dan iedereen denkt), maar ook Leonard Cohen, Diana Ross en Michael Jackson (compleet gestoord). Hij kwam destijds regelmatig bij de Jackson familie op bezoek en vertelde over wat hij daar aantrof aan gekkigheden. Mooie verhalen ook over zijn vriendschap met Freddy Heineken. De verhalen bleven komen en werden smakelijk verteld. Na anderhalf uur besloot Kees toch maar eens op te stappen. Met de iPad van Joyce onder de arm keerde hij huiswaarts. Achteraf mailde hij nog hoe blij hij ermee was. Leuke, enthousiaste en bijzondere man van rond de 80. Ik had nog veel meer verhalen willen horen, dus misschien nodig ik hem nog maar eens een keer uit. Soms ontmoet je zomaar bijzondere mensen. Voor een indruk hierbij de link naar zijn site: https://mickdejongphotography.pixieset.com/unforgottenbykeesdejong/
Treintjes: Met mijn broer bezocht ik eerder deze maand de ‘Modeltrein-dagen’ in Rijswijk. Volgens mij de grootste modeltreinen-beurs van Nederland. Verspreid over meerdere hallen was er van alles te koop op treintjes gebied. Als kinderen waren wij al gek op treintjes en hoe leuk is het dan om weer eens samen naar zo’n beurs te gaan. Wij kwamen vooral voor de vele modelbanen en diorama’s. Wat zijn ze altijd weer prachtig gebouwd. Ik zou zo weer willen beginnen, maar na drie eerdere bouwperioden en dito investeringen zie ik er op dit moment toch maar vanaf. Wie weet later nog eens. Hieronder een kleine impressie.






Memory-lane
Na het overlijden van (schoon)moeder Jopie verwerkte ik twee kratten met fotoalbums tot digitale bestanden. Aansluitend stelde ik een fotoalbum samen van de beste 400 foto’s die een mooi beeld geven van haar leven, maar ook van haar gezin. Een mooi herinneringsalbum, dat zijn weg inmiddels heeft gevonden naar de familieleden. Er stonden echter ook nog twee kratten albums van mijn ouders te wachten op verwerking. Dus aansluitend ook die maar eens gaan digitaliseren. Begin deze maand was ook die klus kaar en zijn eveneens zo’n 400 foto’s samengebracht in een foto-album van hun en ook ons leven. Voor de twee klussen heb ik zo’n 4000 foto’s gedigitaliseerd en bewerkt. Best een tijdrovende klus, maar dan heb je wel iets moois. Wanneer je het dan doorbladert, overvalt je toch een gevoel van weemoed. Een periode van bijna 100 jaar (moeder 91 en vader 98) die niet meer terugkomt. Onze levens waren daar onderdeel van. Van jeugd tot heden. De vele foto’s met familieleden die er niet meer zijn. Het roept emotie op. Een paar foto’s ter illustratie hieronder en wil je meekijken in het album van ‘de Gritters’ dan hierbij de link: https://www.albelli.nl/onlinefotoboek-bekijken?widgetId=c9325f3b-04f6-47ec-88e3-67a3698ec5ef&securityId=d20c8959-ff4e-4dc8-8e8d-3c1e46faac92









Van de meester en de juf: ter lering en vermaak

Decoupage: Joyce bezocht onlangs met vriendin Lia een workshop ‘vilten’ met als resultaat een fraai bekleed windlicht. Die creativiteit smaakte naar meer en sinds een paar weken heeft Joyce een nieuwe hobby: Decoupage. Ik had er nog nooit van gehoord. Decoupage is een term die ook wel voorkomt in de filmwereld. Het opknippen van stukjes film om het vervolgens weer te monteren. Decoupage betekent in de Franse taal ‘knippen of snijden’. Maar wat is decoupage in dit creatieve geval? Bij de creatieve Decoupage techniek, knip je eigenlijk ook fragmenten uit afbeeldingen en ‘monteer’ (of plak in dit geval) dit opnieuw op een meubel of voorwerp. In het vroegere China werd Decoupage al toegepast om meubels of goedkopere voorwerpen een chiquer en mooier uiterlijk geven. Hoedendozen, lampen, vazen en meubels werden hier in de 12e eeuw al opgesierd met prachtige afbeeldingen. Deze afbeeldingen werden uitgesneden uit heel dun rijst papier en verlijmd op een voorwerp waarna het met een harde lak werd afgewerkt. Het werd in China verheven tot een ware kunstvorm. In die periode was het in China vooral populair onder de mensen die geen kunstschilder konden betalen voor het decoreren van meubels, muren of plafonds. Deze techniek was voor hen een goedkoper alternatief. In de 18e eeuw kwam de Decoupage techniek overwaaien naar Europa. Het werd een geliefde manier om eenvoudige voorwerpen op te sieren met de Decoupage techniek. Het was inmiddels een gewilde hobby geworden voor de rijkere dames. Er werden ware kunstwerken geproduceerd met de Decoupage techniek. Sommige van deze decoupage voorwerpen kun je in verschillende musea bewonderen. De truc was om zoveel lagen vernis aan te brengen dat de afbeelding onderdeel werd van de ondergrond. Als je heel netjes werkt, is het verschil bijna niet te zien! In principe kan je alles waar je papier op kunt plakken en daarna vernissen, versieren met decoupage. Vooral platte gladde vlakken zijn prettig en het makkelijkste om op te werken. Hout ligt voor de hand maar ook papier-maché, metaal, glas, terra cotta, plastic en blik zijn heel geschikt als basis voor je decoupage-projecten. Het allerbelangrijkste is om eerst voldoende lijm (mod-podge) op de ondergrond aan te brengen, vervolgens een stukje decoupagepapier er op te leggen en dan met de kwast nog eens met de lijm over het papier te gaan om het papier mooi glad aan te brengen. Als de lijm helemaal droog is en alles muurvast zit, breng je één of meerdere lagen Gesso-primer aan. Bij b.v. een glazen vaas kun je kiezen om vanuit de binnenkant te werken of vanaf de buitenkant. Belangrijk is dat je papier gebruikt welke ook écht geschikt is voor decoupage. Dat kan een servet zijn, maar er zijn ook decoupage motieven te koop. Deze scheur of knip je in stukjes van +/- 2 x 2 cm. alvorens te gaan plakken. Deze stappen herhaal je tot je het hele object beplakt hebt met papier. Joyce is dolenthousiast over deze nieuwe hobby. In kringloopwinkels koopt zij voor weinig geld oude vaasjes en schaaltjes, die haar handen vervolgens omtoveren tot fraai versierde objecten. Het is voorlopig nog even uitproberen qua techniek en stijl, maar ik ben onder de indruk. Hieronder een impressie van de eerste resultaten.

Oplossing vorige keer: neutraal-leider-mop
Monty
Efteling
Wissen
Deel
Computer
Erg harde wind
Wurgslang
Chaser
Brain
Einde gevechten
Beelden
Achtbaan
Tot volgende keer

Plaats een reactie