Aan de slag: Nee, dit is niet de slogan van het nieuwe regeerakkoord. Nu wij hebben besloten het verhuizen op een laag pitje te zetten, steken wij onze energie voorlopig weer in onze huidige woonstek. Het vinden van een levensloop bestendige woning is praktisch onmogelijk. In nieuw te bouwen wijken bouwt men er hooguit een handjevol en die gaan dan altijd naar inwoners van de bestaande dorpen. Nieuwe appartementen zijn tegenwoordig zo klein en de prijzen staan in geen verhouding tot het aantal vierkante meters. Daarom gaan wij zelf ons huis maar wat meer levensloop bestendig te maken. Wij beginnen met de grote wens van Joyce: een nieuwe en veilige badkamer. De filmpjes van de firma Molenaar uit Nunspeet prikkelden mij voor een kennismaking en binnen een dag stond er een verkoper op de stoep. Deskundig en prettig advies. Met twee uur was de zaak beklonken. Dat is eigenlijk niet onze gewoonte, want meestal laten wij ons uitgebreider informeren. Dus even was er twijfel. Toch nog maar gauw langs bij een aantal bekende keukenboeren voor meer informatie. Gelukkig kwamen wij al snel tot de conclusie dat onze eerste keuze uitstekend was geweest. In het kader van veiligheid op onze leeftijd, worden de hoge douchebak en cabine vervangen door een inloopdouche, nieuwe wanden en een nieuwe vloer. De operatie moet ergens in april/mei plaatsvinden en wordt in twee dagen door eigen personeel stofvrij uitgevoerd. Wij kunnen niet wachten. Verder pakken wij de kwasten (of huren een schilder in) voor een kleine metamorfose. Na bijna 23 jaar vooral wit en grijs op de muren, gaan we naar wat warmere tinten. We beginnen in de eetkamer in ons souterrain. Als dat allemaal gelukt is dan trekken wij de kleuren door naar de rest van het huis. De rest van het jaar dus voldoende werk aan de winkel. Vanwege nieuwe eetkamerstoelen gaan onze huidige in de verkoop. Heb je belangstelling (of ken je iemand) voor onze zes leren Rho-Spin Bert Plantagie stoelen met chromen spinpoot, dan horen wij dat graag. Stoelen verkeren in nieuwstaat. Het geheel bestaat uit twee donkerblauwe, twee lichtgroene en twee gele exemplaren. Vloerdopjes voor gladde en stoffen vloeren. Wij zitten er nog wel tot half maart op.

Blog: Ik had het mij al een jaar of wat voorgenomen, maar deze maand ben ik gestart met het opschonen van mijn/ons blog. Ooit startte ik met een wekelijks blog en sinds vorig jaar is het een maandelijks blog. De 100 week blogs zet ik nu om naar maandoverzichten en ik behoud alleen wat nog relevant is. Op die manier blijft het ook nu nog prettig leesbaar voor lezers. De eerste 25 week-blogs (mei t/m oktober 2022) die zijn verschenen onder ‘De Week van…’ zijn inmiddels gecomprimeerd tot 6 maand-blogs met de huidige naam: ‘Joop&Fritz’. Een tijdrovend klusje, want wat moet je bewaren en wat niet. De originele week-blogs verwerk ik tot een eigen boekje, want voor ons is het totaal nog wel een mooie herinnering.

Uitvaart: Denk jij ook wel eens na over jouw uitvaart? Joyce had al jaren geleden een plan gemaakt en sleutelde er na iedere uitvaart een beetje aan. Zelf had ik het altijd voor mij uit geschoven en de details bij Joyce geparkeerd onder de noemer: “Doe maar wat jij goed vindt”. Ze bleef echter aandringen dus inmiddels begint het vorm te krijgen. Uitvaarten worden steeds luchtiger. De emotionele momenten, waarin de overledene wordt herdacht zijn gebleven, maar de nazit is over het algemeen vrijer en opgewekter. Ondanks het verdriet toch eigenlijk meer een ‘luchtige’ receptie. Geen lange rij voor de condoleance, maar nabestaanden die zich tussen de mensen bewegen. Niet langer het kopje koffie en een plak cake, maar een hapje en een drankje naar keuze. Soort van gezellig. Deze maand waren wij bij de uitvaart van de moeder van een aangetrouwd familielid. Eentje in de traditionele setting. Thuisgekomen zet je dan toch weer even je eigen wensen op een rijtje. De ‘stille uitvaart’ van de moeder van Joyce was voor ons destijds een eye-opener. Bij een stille uitvaart geen lange en droevige zit in een aula, geen toespraken en geen condoleance-bijeenkomst achteraf. Voor de naaste familie en wellicht enkele goede vrienden is er een intieme gelegenheid om afscheid te nemen met een hapje en een drankje. Kan in een rouwkamer, maar locatie denken wij nog even over na. Favoriete muziek van de overledene op de achtergrond en i.p.v. toespraken, gewoon gezellige conversatie. Onze as gaan wij niet uitstrooien, maar gebruiken voor het opkweken van een boompje. Mijn-Boom.nl heeft daar in Nederland twee locaties voor. Tijdens een bijzondere ceremonie met familie, vermengt je partner of je kind(eren) as met aarde in een grote pot en stopt er een boomzaadje in. De as is voeding voor de nieuwe aanplant. In de kas kweekt men gedurende negen maanden het boompje op. Daarna haal je hem op of wordt de boom thuis bezorgd en kun je hem in je tuin of op je balkon zetten. De overledene komt dus eigenlijk in een nieuwe hoedanigheid weer thuis. Vonden wij wel een mooie gedachte. Blijf je toch ‘een soort van” bij elkaar. Valt ook je partner weg en heb je gekozen voor een pot, dan kan deze nog altijd naar één van de kinderen verhuizen. Ik hoor je denken dat je natuurlijk ook zelf aarde met je as kunt vermengen. Dat kost bijna niks. Wij vinden zo’n officiële aanpak toch wat ceremonieler, maar willen ook zeker weten dat het boompje aanslaat.

Cultuur en meer

Stones vs Beatles: Waar was jij vroeger fan van? The Beatles of The Stones? Of van allebei? Persoonlijk ging en ga ik voor The Beatles, al vind ik een groot aantal Stones nummers zeker de moeite waard. Daarom naar het theaterconcert ‘The Stones versus The Beatles”. De bandleden voeren een denkbeeldige strijd over wie nou het beste was. Afwisselend nummers van beide groepen. De cast bestaat o.a. uit meestergitarist Harry Sacksioni, Manny Angeletti (Manny McCartney), internationaal Paul McCartney’s bekendste vertolker, Sieb van der Ploeg en nog vier bandleden waaronder multi-instrumentalis Hubert Heeringa. Een eerdere en andere versie door dezelfde muzikanten (maar met de helaas overleden Edward Reekers) zagen wij een paar jaar geleden al. Dit keer ging ik voor de verandering alleen op pad. Het viel wederom niet tegen, maar de verhouding van nummers viel iets meer richting Stones. Voor een Beatles fan als ik toch een beetje jammer.

Songs of Paul McCartney: Daags na het bovenstaande optreden, kwamen wij beter aan onze trekken bij de voorstelling ‘Songs of Paul McCartney”. Op uitnodiging van mijn broer en schoonzus bezochten wij minitheater ’t Onderdak in Sassenheim. Een zaal met nog geen 200 toeschouwers en gewoon op losse stoelen. Daar speelde The LSB-Experience nummers van Paul McCartney uit zowel zijn Beatles- als Wings periode. The LSB Experience wordt nationaal en internationaal geroemd om hun loepzuivere harmonieën en authentieke vertolkingen. Ze spelen al tien jaar op het grootste Beatles-festival van Amerika, traden meerdere keren op in The Cavern Club in Liverpool (heilige grond voor iedere Beatles fan) en veroverden de harten van muziekliefhebbers op de enorm populaire Music Cruises (The Flowerpower Cruise & The Rock and Romance cruise) in de Caraïben. De band werd in 2010 opgericht door zangers/gitaristen Marcel Luntungan, Hans Sligter en Sjoerd van den Broek. De naam van de band komt voort uit de eerste letter van hun achternamen. Alleraardigste mannen, met wie wij na afloop nog een gezellig gesprek hadden. Bij het eerste nummer is het even wennen aan de zangstemmen, maar dat is daarna meteen over. Wat een goede band en wat een geweldige McCartney-show. Wij denken er hard over om de show nogmaals bij te wonen, wanneer ze in Lisse spelen. Tijdens de show was er af en toe een McCartney quiz, waarbij het publiek bij elke quizronde een CD van deze voorstelling kon winnen. Erg leuk. Aangezien mijn broer en ik mega-fans zijn van McCartney lukte het ons beiden om zo’n CD te winnen. Hoes als die van ‘Band on the run’.

Uitje Epe: De meisjes hadden elkaar gemist, dus was het weer tijd voor het regelmatige uitstapje van Lia en Joyce. Op de één na laatste dag van januari in alle vroegte richting de boerderij in Epe. De sneeuw lag daar nog op de weilanden. Met een stralend zonnetje een sfeervol plaatje. Na een rondje bijkletsen, reden de meisjes naar Zwolle. Uiteraard werd er heerlijk geluncht en vervolgens ging het richting Museum de Fundatie voor een bezoek aan de tentoonstelling ‘Thuis bij Ter Borch’. Vier honderd jaar geleden was Zwolle de thuishaven van deze belangrijke kunstenaarsfamilie uit de zeventiende eeuw, met wereldberoemde telgen als Gerard ter Borch en Gesina ter Borch. Toegegeven, ik had er ook nooit van gehoord, maar er zijn vergelijkingen met Rembrandt. Nieuwsgierig? Dan hierbij een link naar een korte presentatie. https://youtu.be/iy8ULOIAABk

Creatief

Joyce is compleet idolaat van het schilderen op nummer. Inmiddels zijn schilderij 2 en 3 af. Een schitterende pauw en een vrolijk tafereel aan zee. Alleen nog een lijstje erom en er hangen weer een paar kleurrijke kunstwerken aan de muur.

Zelf ook drie nieuwe schilderwerken besteld, maar deze maand mijn creatieve inspanningen besteed aan ‘De Black Pearl’ uit de filmreeks ‘Pirates of the Caribbean’. Een prachtig Lego-bouwwerk met een lengte van zo’n 60 cm. Mijn verzameling bestaat inmiddels uit 12 van dergelijke grote Lego bouwwerken. Persoonlijk vind ik dit toch wel de mooiste.

Van de Meester en de Juf

Katenspek: Er zijn van die producten die je koopt zonder je af te vragen waar de naam vandaan komt. In deze koude maanden is het tijd voor erwtensoep/snert en daarbij mag roggebrood met katenspek niet ontbreken. Ook zonder snert lekker bij ontbijt/lunch. Maar….wat is katenspek en waar komt die naam vandaan? Katenspek is een klassieke, doorregen vleeswaar afkomstig van de buik of flank van het varken, die eerst wordt gepekeld en gekookt, en daarna (vaak warm) wordt gerookt op beukenhout. Het heeft een milde, rokerige smaak en een zachte textuur. Het is direct eetbaar, populair op roggebrood en wordt vaak gebruikt in stamppotten en erwtensoep. De naam is afgeleid van het Duitse ‘Kate’. Dat was de naam van een eenvoudige woning/hut, waar het spek vroeger te drogen hing.

Mr. Nobody Against Putin: Mijn dialyse-coach Lies attendeerde mij op een indrukwekkende documentaire/film die zij in het Haarlemse filmhuis had gezien. Toevallig kon ik hem downloaden via Spotnet en inderdaad wat een indrukwekkende film. Ik kan hem iedereen aanraden. (tekst VPRO-Cinema). Hier de link naar de trailer: https://youtu.be/XA3uGwug4L4?si=J2ZnSrvjdKPHMFRP

Verhaal: Om succes te boeken op het slagveld is het voor Poetin essentieel om zijn eigen volk te blijven hersenspoelen. En dat begint in het klaslokaal, zo toont de schrijnende documentaire Mr. Nobody Against Putin. ‘Mr. Nobody’ is misschien een wat al te bescheiden aanduiding voor de jonge docent Pavel ‘Pasja’ Talankin, hoofdpersoon van de documentaire Mr. Nobody Against Putin. Op zijn school in een Russisch industriestadje is Pasja namelijk best een paradijsvogel: vrolijk, dwars, excentriek. Hij is evenementcoördinator en videograaf van de school (die zowel basis- als voortgezet onderwijs biedt), en officieus ook een mentor voor veel leerlingen. Zijn kantoor is een gezellige, tikje anarchistische ontmoetingsplek – in Pasja’s eigen woorden: ‘een democratisch bolwerk in onze totaal ondemocratische wereld’. Nadat Poetin in 2022 aan zijn ‘speciale militaire operatie’ begint, wordt de school ineens verplicht om allerlei propagandistische lessen in te voeren. Pasja krijgt opdracht filmpjes van die lessen te maken en die vervolgens als bewijs naar de Russische overheid te sturen. Het werk staat hem zo tegen dat hij besluit zijn ontslag in te dienen. Maar dan komt hij via Instagram in contact met de Deense documentairemaker David Borenstein. Die blijkt op zoek naar beeldmateriaal van Poetins binnenlandse propagandastrijd. Prompt besluit Pasja zijn werk weer op te pakken: als iemand die ongemerkt met een camera kan rondlopen is hij perfect in staat om dubieuze taferelen vast te leggen. Met ontzagwekkende moed stort hij zich op zijn nieuwe taak als clandestiene filmmaker. Met gevaar voor eigen leven heeft Pasja Talankin die waarheid weer iets inzichtelijker gemaakt.

Tot eind februari.