Open mijn blog vanuit mail door op de titel te klikken. Om foto’s helemaal te zien, klik je op de eerste foto van een serie. Er opent dan een nieuw scherm met pijltjes naar links/rechts. Kruisje aanklikken om terug te gaan naar blog.

Kerst: De kerstdagen spitsten zich toe op tweede Kerstdag. Het werd een echt familiediner zoals ik mij in mijn vorige blog had voorgesteld. Een tafel gevuld met kinderen, partners en kleinkinderen. Pastinaaksoepje vooraf, een combinatie van Beef Wellington, stoofpeertjes, biet Wellington en aardappelgratin als hoofdgerecht en Eton Mess als toetjes. Weggespoeld met een paar heerlijk soepele wijnen. Mijn vorige blog zette mij aan om de bereidingstaken wat te verdelen. Joyce zorgde voor de soep, samen met Jasper de twee Beef Wellingtons en de rest van het hoofdgerecht bereid en Joyce nam haar favoriete toetje ‘Eton Mess’ weer voor haar rekening.

Ontvlechten: Kinderen zijn met hun hele doen en laten verweven in jouw bestaan. Het is een proces dat groeit vanaf de geboorte en ongemerkt steeds meer vertakt in alles wat je doet en denkt. Je zorgt en denkt voor je kind, neemt er beslissingen voor en houdt rekening met ze. Een kind is aanvankelijk bij alles wat je doet of onderneemt. In het prille begin voelt dat wel eens als beperking van je vrijheid, maar het went snel en voor je het weet kun je weer steeds meer. Heerlijk wanneer ze niet meer ongewild met je apparatuur spelen en je al je spullen weer kunt laten liggen, zonder dat ze gebruikt worden voor doelen waar ze niet voor bestemd zijn. Je laat ze steeds vrijer, zei het in een zekere gebondenheid. Normen, waarden en de regels van het huis blijven leidraad. Dat geeft natuurlijk naarmate ze ouder worden de nodige discussie. Daar leer je zelf ook weer van, want soms houd je te krampachtig vast aan al je regels en afspraken. Veelal gebaseerd op angst. Angst voor een ongeluk, gezondheid, verkeerde vrienden, losbandigheid, schoolloopbaan en natuurlijk de risico’s van sex, drank, drugs en rock &roll. Geleidelijk krijg je signalen dat het kind in kwestie niet in zeven sloten tegelijk loopt en begint het grote loslaten. Ze zijn wat vaker weg, slapen niet altijd meer thuis, eten niet altijd meer mee, krijgen een vriend/vriendin, gaan niet meer mee op familiebezoek of vakantie, etc. Kortom, je zit weer steeds vaker met z’n tweetjes. Dat voelt in het begin een beetje onwennig, maar na korte tijd ook wel lekker vrij. Neem alleen al de regelmaat van de maaltijd. Je kunt met z’n tweetjes weer gewoon eten wat, hoe laat en waar je wilt. Of je eet eens niet. Niet dat wij er nu een potje van maken, maar het is een stukje nieuwe vrijheid. Vakanties hoef je niet meer te kiezen met het idee dat er ook genoeg te beleven moet zijn voor de kinderen. Gewoon een week in een resort met een goed boek en verder luieren behoort ineens weer tot de mogelijkheden. En je zit niet meer vast aan de schoolvakanties. Scheelt een hoop geld. Je wordt je, tegenovergesteld als na de geboorte van je kind, weer bewuster hoeveel ruimte er vrijkomt door de veranderingen. Je kind wordt steeds meer je beste vriend(in) en de gesprekken verdiepen zich en verhoudingen worden gelijkwaardiger. En dan komt het moment dat ze het nest verlaten. Vaak voor moeders lastiger dan voor vaders. Juist bij dat verhuizen valt mij op hoezeer de vervlechting is. Overal in huis blijken spullen van je kind opgeslagen te liggen, waar je voorheen niet eens op lette. Spellen, boeken, kleding, apparaten, documenten, kinderspullen, foto’s, melktanden, gipsafdrukken van het gebit uit de beugeltijd, etc. Iedere keer wanneer je dacht dat je alles wel had gevonden, ontdek je bij het opentrekken van een doos of kast weer nieuwe dingen die ook nog van je kind zijn. Verzekeringen moeten opgezegd, overgezet of aangepast worden en financiële zaken moeten gescheiden worden. Het is niet alleen een nieuwe start voor je kind, maar ook als ouders hebben wij het gevoel dat wij onze hele organisatie hebben doorgelicht en opnieuw ingericht. Deze week waren Jasper en Claudia een aantal dagen bij ons om alle persoonlijke spullen en handelswaar van Jasper, die hier torenhoog ligt opgeslagen, te inventariseren en gereed te maken voor verhuizing en verkoop. Het huis stond een beetje op zijn kop met overal dozen en spullen. Jasper is een bewaarder, maar mede dankzij Claudia is er een krachtige scheiding aangebracht in wat bewaard en wat weg kon. Alles staat nu overzichtelijk in een Excel sheet en wacht op kopers. In ieder geval drie autoladingen aan overbodige spullen, papier en plastic weggereden. Goede ontwikkeling. Ons is dat nooit gelukt.

Krab: Weet jij waarom er bij de visboer/kraam meestal vooral krabbepoten worden verkocht? Ik zag er een uitzending over. Ontklauwen is een natuurlijk proces bij krabben. Als de schaar van een krab vast zit, b.v. in een gevecht met een andere krab, kan hij hem afstoten. Dat zorgt verder voor weinig schade bij de krab. Wel zorgt het ervoor dat ze moeite hebben met eten, omdat ze hun prooi minder goed kunnen vangen. Er groeit vanzelf een nieuwe poot met schaar aan de krab. Het is een beetje vergelijkbaar met de staart van een hagedis. Die laat ook los wanneer het diertje aangevallen wordt. Dit om de vijand af te leiden en te kunnen ontsnappen. In Nederland worden krabben gevangen in de Noordzee. Dat gebeurt met behulp van korven met daarin aas. In de krabbenvisserij worden de krabben levend gehouden op de boot, zodat ze ook levend verkocht kunnen worden. De reden hiervoor is dat de krab dan vers blijft en niet snel bederft. Als de gevangen krab niet puntgaaf is of niet compleet, dan draaien vissers vaak één van de voorste poten met scharen van de krab af. Daarna wordt de krab weer teruggegooid in de zee, in de veronderstelling dat de poot ook dan gewoon weer aangroeit. Krabben worden niet alleen gevangen door krabbenvissers. In andere soorten visserij (zoals de boomkorvisserij of de sleepnetvisserij) slepen er twee netten over de zeebodem om vissen te vangen. Als bijvangst komen er dan soms ook krabben in het vissersnet terecht. Op deze boten is er geen systeem om de krabben levend te houden, waardoor er vaak standaard een schaar van de krab wordt afgedraaid. Als de schaar wordt afgebroken door mensen, dan kan dat voor schade zorgen aan het schild van een krab. Dat gebeurt niet als de schaar op de juiste manier wordt afgedraaid. Overigens is uit onderzoek gebleken dat krabben wel degelijk gevoel hebben en het afbreken van een poot veel pijn en stress geeft. Naar aanleiding van het bovenstaande verhaal belanden er dus meer poten van krabben dan complete krabben bij de visveiling en bij de visboer. Kenners beweren dat het vlees van het lijf van de krab smakelijker is dan de poten.

What’s this? Naar aanleiding van onze bezoeken aan de dierenarts aangeschaft voor onze kat Icky. Iemand enig idee wat je er mee kan? Laat een reactie achter als je het weet (of denkt te weten).

Holiday on Ice: Ruim tien jaar geleden zagen wij voor het laatst een show van Holiday on Ice. Toen met z’n drietjes, maar nu aangevuld met Claudia. Donderdagavond naar ‘Supernova’ in de Amsterdamse Rai. Het bleek een prachtige en soms ontroerende show. Mooie lichteffecten, geweldige muziek, kleurrijke kostuums en natuurlijk fantastische schaatsers die dansen op het ijs. Aanrader.

2022 in 12 foto’s: Het is natuurlijk bijna onmogelijk om het jaar te vangen in 12 foto’s. Toch een poging van onze voornaamste belevenissen en gebeurtenissen.