Gelukkig Nieuwjaar: Laat ik daar mee beginnen. Ik hoop dat jullie een mooi jaar tegemoet gaan met vooral gezondheid. Dat is het allerbelangrijkste. Ik weet dat als geen ander.

Zoals gebruikelijk vanaf de eerste dag van het nieuwe jaar, wensen de meesten van ons elkaar een ‘gelukkig nieuwjaar’. Zeker naar familie en goede bekenden als vrienden en buren doe ik dat op een volkomen gemeende manier. Ik weet namelijk iets van hun leven, uitdagingen, mooie of slechte vooruitzichten, worstelingen en hoogte- en dieptepunten. Daar leef je toch in mee. Maar stap ik vanaf 1 januari de deur uit dan bekruipt mij toch een beetje krampachtig gevoel bij al dat wensen. Een willekeurige stoet vage bekenden, winkeliers en ander volk begint de conversatie met ‘de beste wensen’. Natuurlijk pure beleefdheid, maar zonder het bijbehorende gevoel. Volkomen logisch natuurlijk. Omgekeerd gebeurt het ook. Begin ik bij mijn slager plompverloren met het bestellen van een houthakkerssteak en een pondje shoarma, of wens ik hem/haar eerst het beste. Natuurlijk gun ik iedereen het beste, maar om het een maand lang naar iedere vage bekende uit te spreken, voelt onnatuurlijk. En volgens traditie mag dat wensen ook nog tot 31 januari duren. Niet iedereen in de wereld wenst elkaar overigens een “gelukkig nieuwjaar”. Dit is een traditie die voornamelijk wordt gevierd in westerse culturen, hoewel het ook in sommige andere delen van de wereld wordt gevierd. In sommige culturen worden andere manieren gebruikt om het begin van een nieuw jaar te vieren of juist helemaal niet. Bekende voorbeelden zijn het vieren van de Chinese Nieuwjaar of het Joodse Rosh Hashana.

Chinese Nieuwjaar, ook wel het Lange Nieuwjaar of het Spring Festival genoemd, is de belangrijkste feestdag in de Chinese cultuur. Het wordt gevierd op de eerste dag van de eerste maand in de Chinese kalender en duurt meestal twee weken. De eerste dag van het Chinese Nieuwjaar valt elk jaar op een andere datum, omdat het gebaseerd is op de Chinese kalender, die een maankalender is. De Chinese kalender wordt gebaseerd op de bewegingen van de maan en de zon, en begint op de dag waarop de nieuwe maan valt na de winterzonnewende. De datum ligt tussen 21 januari en 21 februari. De precieze datum wordt bepaald door de Chinese Overheid en wordt jaarlijks bekendgemaakt. Tijdens Chinese Nieuwjaar worden de huizen versierd met rode lantaarns en versieringen en er worden allerlei soorten vuurwerk afgestoken. Mensen geven elkaar cadeaus, dragen nieuwe kleren en eten speciale gerechten om het nieuwe jaar te vieren. Het Chinese Nieuwjaar wordt ook gevierd door mensen van Chinese afkomst in andere delen van de wereld.

Rosh Hashana, ook wel Joods Nieuwjaar genoemd, is een belangrijk feest in de Joodse traditie. Het wordt gevierd op de eerste en tweede dag van de maand Tishri, wat meestal valt in september of oktober in de Gregoriaanse kalender. Tijdens Rosh Hashana wordt het nieuwe jaar ingeluid en wordt de schepping van de wereld herdacht. Het is ook een tijd om te reflecteren op het afgelopen jaar en om te vragen om vergeving voor fouten die zijn gemaakt. Rosh Hashana wordt gevierd door het bijwonen van de synagoge, het houden van familiebijeenkomsten en het eten van speciale gerechten.

Crisis: Deze week een mooie column van Annemarie van Gaal over dit onderwerp die ik van harte onderschrijf en je niet wil onthouden.

Sinds corona strompelen we van crisis naar crisis. Vluchtelingencrisis, woningcrisis vanwege de stikstofcrisis, klimaatcrisis, energiecrisis en een crisis vanwege de krappe arbeidsmarkt. Laten we er maar vast aan wennen dat onze samenleving vanaf nu in een permanente staat van crisis zal verkeren. Maar als we daarvan uitgaan, dan vraagt dat ook iets van ons als samenleving en vooral van onze overheid. Onze politici in Den Haag zullen hun manier van werken en besturen aan moeten passen om bestand te zijn tegen deze permanente staat van crisis. We kunnen het ons niet meer veroorloven om tientallen ambtenaren dagenlang te laten vergaderen over interpretaties of wekenlang te laten schrijven aan beleidsnotities die eenmaal verspreid, alweer achterhaald zijn. We mogen geen Tweede Kamer tolereren waarvan de leden de helft van hun tijd verkwanselen aan zinloze Kamervragen en onderlinge ruzies. We kunnen geen ministers en staatssecretarissen meer laten benoemen die nooit zelf met de poten in de modder hebben gestaan, geen ervaring op hun vakgebied hebben en nauwelijks snelheid van denken en handelen hebben. Maar niet alleen de politiek moet zich opnieuw uitvinden, ook wij als burgers zullen ons moeten aanpassen. Een permanente staat van crisis vraagt ook iets van ons. De meeste aandacht in onze samenleving gaat uit naar de schreeuwlelijkerds én naar de slachtoffers met de zieligste verhalen. Schreeuwlelijkerds krijgen vaak hun zin omdat de politiek van het geschreeuw af wil zijn en de slachtoffers worden overladen met excuses, veel aandacht en genoegdoening. We zullen moeten leren om de schreeuwers voortaan links te laten liggen en de slachtoffers moeten leren om hun leven weer op te pakken. Kijk, op zich begrijp ik wel dat mensen kiezen voor een slachtofferrol, zeker als het een gemakkelijke manier is om je zin te krijgen. Het is ook best lekker om slachtoffer te zijn: iedereen leeft met je mee en roept ’och wat erg’ en ’ach wat zielig’. Maar als we als samenleving vooruit willen, dan zullen we moeten stoppen met het cultiveren van slachtofferschap en zullen de slachtoffers moeten leren om crisisbestendig en weerbaar te worden. Als iemand jaren na dato nog steeds jammert over een klein incidentje van grensoverschrijdend gedrag, adviseer hem of haar dan om het verleden te laten rusten en vooruit te kijken. Als iemand jarenlang klaagt over zijn baas of collega’s, reageer dan niet begripvol maar vraag waarom hij niet naar een andere baan solliciteert en weggaat. Als een jongere klaagt dat hij nauwelijks van zijn bijstandsuitkering kan rondkomen, huil dan niet mee maar vraag belangstellend waarom hij of zij niet werkt. Deze tijd vraagt van ons dat we niet meer altijd naar de politiek, de gemeente of werkgevers kijken om iets op te lossen of om genoegdoening te geven, maar om zélf te bedenken hoe een situatie verbeterd kan worden en zelf te vechten voor een fijner leven. Begrijp me niet verkeerd, natuurlijk is er onrecht en ieder onrecht moet worden aangepakt en elke kansenongelijkheid verbannen. Er zullen altijd mensen zijn die tussen de wal en het schip vallen of een ongelukkige tijd doormaken en als samenleving is het onze plicht om deze mensen erbovenop te helpen. Maar laten we afscheid nemen van de reflex dat schreeuwers en klagers altijd onze aandacht verdienen. – Annemarie van Gaal

Apotheek: Wij hadden het eerlijk gezegd niet meer verwacht, maar
deze week werd mijn oude vader gelukkig ontslagen uit zijn verpleeghotel en mag hij weer zelfstandig in zijn huisje wonen. Wel met wat extra thuiszorg bij het douchen en ook de maaltijden zullen voortaan bezorgd worden. Daarnaast gaat hij meedoen aan een experiment van de thuiszorg met beeldbellen. Dagelijks even via het beeldscherm contact. Gelukkig weet hij goed om te gaan met zijn ipadje, dus dat gaat wel lukken. Paar van zijn buren ingeschakeld om eens per dag even contact te onderhouden. Daarnaast komen wij en mijn broer en schoonzus regelmatig langs voor schoonmaak, boodschappen en andere dienstverlening. Zo hopen wij zijn zelfstandige leventje nog een tijdje te kunnen rekken. Overigens maakt hij alweer plannen om er met zijn scootmobiel op uit te trekken. Niet opgeven, typisch een Gritter trekje. Ik moest deze week medicijnen halen bij zijn apotheek, omdat zijn Baxterrol niet klopte. Een baxterrol is een rol met zakjes met voor ieder inname moment van de dag een zakje. Op het zakje staan je naam, de naam van het geneesmiddel met een omschrijving van het uiterlijk, de datum en het inname tijdstip vermeld. Iedere keer dat ik daar kom, stuit ik op een muur van tegenwerking. Dit keer wilde men het recept van zijn cardioloog niet leveren (de betreffende pil zat niet in de rol en een andere was er niet uitgehaald) omdat de Baxterrol in hun ogen foutloos is. Ik moest het eerst maar eens met foto’s bewijzen. Aangezien ik geen zin heb om iedere keer nodeloos heen en weer te rijden, er niks mis is met mijn waarneming en de arts buiten spel wordt gezet, ontstond er een stevige woordenstrijd met de nodige stemverheffing. Ik kreeg tenslotte de ontbrekende hartpillen, maar tsjonge. Stap ik daarna in auto en hoor ik op de reclame een dame roepen: “Er bestaat altijd een reden om aardig te blijven in de apotheek”.

Barcelona: Van ons voornemen om vlak voor Kerst nog een paar dagen met Jasper en Claudia naar Londen te gaan, is vanwege volle agenda’s bij de jonkies en torenhoge prijzen in Londen niets terecht gekomen. Maar … we hebben inmiddels later deze maand een nieuwe reisdoel staan, namelijk een lang weekend Barcelona. De tickets zijn binnen, alleen nog een accomodatie bespreken.

Top 2000 live: Zaterdagavond weer eens een heerlijke meezingavond in Schouwburg de Meerse. Top 2000 live met twee uur lang nummers uit de gelijknamige lijst. Van Hazes tot Shaffi en van Coldplay tot McCartney.