Daarrrr-is-tie-weer: Na een zomerpauze weer een nieuw blog. In de afgelopen weken natuurlijk wel een lijstje bijgehouden van onze belevenissen. Hieronder een korte samenvatting hiervan. Het was niet bepaald de zomer waar wij op hoopten. Natuurlijk speelde het weer niet echt mee, maar daar hadden wij allemaal last van. Onze zomer werd met name in beslag genomen door mijn oude vader. De reis van en naar ziekenhuis en verpleeghuizen had ik al over verhaald. Die tocht van een paar maanden heeft inmiddels geleid tot een definitieve plaatsing in een verzorgingshuis in Amstelveen.

Het is natuurlijk geen groot ‘appartement’, dus kon er maar een beperkt aantal meubels, losse spullen en kleding mee. Belangrijke en waardevolle dingen staan inmiddels op de zolder van mijn broer. Het werd een pittige discussiestrijd, want mijn vader wilde liefst alles meenemen en dat ging niet. Dat is moeilijk aan hem uit te leggen. Het is lastig om de rollen om te draaien en als kind beslisser te worden. Al een paar weken zijn wij bezig om het oude huis leeg te maken. Een hele klus. Veel goederen hebben via Marktplaats inmiddels een tweede leven gekregen. De paar kubieke meters aan spullen en wat meubelen die over zijn, staan klaar voor de kringloopwinkel. Wij zijn blij wanneer dit proces klaar is, omdat er dan geen discussie meer kan zijn over spullen die hij wil behouden. Overigens is Marktplaats zowel een zegen als een gruwel. Fijn om spullen via deze site te verkopen, maar een gruwel omdat veel kopers simpelweg niet komen opdagen. Dan zijn wij weer voor joker naar Amstelveen gereden. En dan zijn er zelfs nog kopers die verwachten dat je het gratis naar hun woonplaats komt brengen. Er lopen vreemde mensen rond op deze planeet. Maar goed, het einde is in zicht en dus is er weer wat tijd om erop uit te trekken. Temeer omdat het zeer waarschijnlijk mijn laatste zomer is dat ik vrij ben van nierdialyse, dus daar wil ik nog even gebruik van maken.

Joyce en Lia: Het tweejaarlijks uitstapje van Joyce met onze vriendin Lia uit Epe had dit jaar het Archeon als doel. Het weer zat mee en het werd een leuke en leerzame dag.

Zieke zwager: Minder goed nieuws over zwager Paul. Bij hem is een longtumor ontdekt. Inmiddels zijn alle onderzoeken achter de rug, is het behandeltraject bepaald en de chemo gestart. De vooruitzichten op herstel zien er gelukkig goed uit.

Trouwdag: 20 juli was het 30 jaar geleden dat Joyce en ik trouwden. Eigenlijk alweer best een hele tijd. Na mijn eerste huwelijk, dat 15 jaar duurde, begon ik opnieuw te tellen. Echt met de gedachte van: ‘Tjonge, nog een flinke periode tot ik die 15 jaar weer evenaar. Maar inmiddels zit de dubbele tijd er alweer op. Het gaat zo snel. Joyce was eerder al 10 jaar getrouwd. Zij heeft dus al drie keer die periode gehaald met mij. Veel feestelijkheden waren er niet bij deze mijlpaal. De oudjes vroegen om de nodige zorg en Jasper had duik-les. Dus stellen wij een viering maar even uit tot een later tijdstip.

Indiana Jones: In de achterliggende jaren hebben wij alle films van Indiana Jones in de bios gezien. De eerste (Raiders of the Lost Arc – 1981) was eigenlijk de beste. Maar wellicht dat mijn herinnering het mooier maakt dan het was. In die periode waren de ‘special effects’ extra opvallend omdat wij nog niet zoveel gewend waren. Inmiddels is er zoveel meer mogelijk, dat de film uit die tijd misschien nu saai lijkt. Deze 5e en laatste film, Indiana Jones and the Dial of Destiny, met wederom Harrison Ford (inmiddels 80) is het aanzien zeker waard. Maar wij hadden nergens het gevoel ‘op het puntje van de stoel te zitten’ van spanning. Het is soms allemaal wat onwaarschijnlijk en voorspelbaar. Veel achtervolgingen, die het dan ‘net niet’ zijn. Een gevecht op de wagons van een trein, met natuurlijk de onvermijdelijke tunnels waar op het nippertje voor gebukt moet worden, voelt ‘nep’ aan. Een week eerder zagen wij een vergelijkbare actie van Tom Cruise in de nieuwste Mission Impossible, en dan zit je wel in zekere spanning. Maar, het is zeker een aardige film om te zien.

Jopie 92 jaar: Op 1 augustus vierden wij de 92e verjaardag van de moeder van Joyce met een heerlijk etentje in Uithoorn. Zwager Erik en schoonzus Natascha regelden vanuit Spanje via goede vriendin Paulien 92 rozen. Erg mooi.

Jasper 28 jaar: Jasper werd op 5 augustus 28 jaar. Geen viering dit keer omdat hij met zijn Claudia o.a. in Polen vertoefde. Inmiddels volgen de laatste voorbereidingen voor hun wereldreis die op 12 september start.

Joyce 66 jaar: Op 15 augustus stak Joyce 66 kaarsjes aan. Dus vanaf nu zit zij op ‘Route 66″. In plaats van verjaardagen vieren, kiezen wij al een aantal jaren voor een “belevenis”. Werd het vorig jaar een uitje met o.a. ziplijnen in Scheveningen, dit jaar drie dagen in een wellness hotel in Helmond. Dag één en drie heerlijk fietsen door de Peel en op dag twee een heerlijk dagje in ons blootje genieten van zwembad, bubble bad, stoomcabines, sauna’s, op-gietingen en kruidenbaden. Weldadig. Daar had je de foto’s wel van willen zien (ha, ha), maar helaas zijn die er niet. En natuurlijk heerlijk eten op terrasjes in Helmond.

Fabrique de Lumieres: In de Westergasfabriek hebben wij genoten van een prachtige voorstelling met 360 graden beelden van Gaudi en Dali. Dat alles onder de stampende klanken van Pink Floyd. De explosie van beeld en geluid is niet uit te leggen. Dat moet je ervaren. Misschien dat de plaatjes/filmpjes een indruk geven.

Wim: Vorige week nam ik afscheid van Wim, oud klasgenoot binnen ons vriendenclubje op de Pabo in Haarlem en daarna collega. Ons groepje van vijf bestond uit Wim, Jan-Willem, Henk, Renée en ik. Wij ontmoetten elkaar in 1971, dus ruim een halve eeuw geleden. Vanuit onze woonplaatsen Aalsmeer, Uithoorn, Badhoevedorp en Amstelveen reisden wij dagelijks per bus (winter) of per brommer (zomer) naar de Pedagogische Academie aan de Leidsevaart in Haarlem. Door onze voornamelijk Haarlemse klasgenoten werden wij gezien als buitenstaanders. Ze noemden ons ook wel de polderbewoners. Dat betekende overigens niet dat ze het slecht met ons voor hadden. Maar het versterkte wel onze band als buitenstaanders. Op Jan-Willem na kregen we allemaal een baan bij het openbaar onderwijs in Haarlemmermeer. Alle vier op andere scholen. Met Henk bleef het contact tot op de dag van vandaag prima. Een groot deel van onze onderwijsloopbaan werkten wij op dezelfde scholen. Met Wim en Renée, die inmiddels met elkaar waren getrouwd, verviel het contact tot elkaar af en toe zien bij onderwijsdagen. Toch hoorde ik via vriend en collega Henk en zijn vrouw (en eveneens oud-Pabogenoot) Gerland nog regelmatig hoe het Wim en Renée verging. Ik denk dat het omgekeerd ook wel zo zal zijn gegaan. Wim ging net als wij een jaar of vier geleden met pensioen. Tijd om leuke dingen te gaan doen. Helaas heeft het maar kort geduurd. Twee weken terug ineens een berichtje van Henk dat het met Wim heel slecht ging en een dag later al een tweede berichtje dat Wim overleden was. Ondanks ons slechte contact kwam dat als een schok. Onze gezamenlijke pabo-tijd was voor mij dus kennelijk toch een stevige basis geweest om mooie herinneringen te bewaren aan Wim. Ik besloot na enig aarzelen naar de uitvaart te gaan. Dat werd gelukkig erg gewaardeerd door Renée. Mooi om oude foto’s uit onze pabo tijd voorbij te zien komen tijdens de muzikale onderbrekingen. Het overlijden van Wim bracht ons Pabo groepje onverwachts weer samen. Allemaal zijn wij inmiddels gepensioneerd en de 70 gepasseerd. Het voelde alsof de tijd had stilgestaan.

Denkend aan Holland: Klik op de link om onze tocht langs o.a. Woudrichem, Gorinchem, Heusden en Loevestein te bekijken via het water door de ogen van André van Duin en Janny van der Heijden.

Pramenrace: Ter afsluiting van de feestweek in Aalsmeer was er zaterdag de pramenrace met thematisch versierde pramen. (Pramen zijn de lage bootjes waarop de bloemen worden vervoerd). Ondanks de Aalsmeerse achtergrond van Joyce, nooit naar gekeken. Vanwege mooie weer maar eens gedaan. Gezellig druk op en naast het water. Hoop blote basten, veel bier en zware stampmuziek, maar niet onaardig.

Tot volgende keer. Weet nog niet of het weer wekelijks wordt.