Watsgeburt

Te laat: Ja het is inmiddels november en mijn blog voor oktober is te laat. Te druk en daardoor gebrek aan tijd zijn er de oorzaken van. Maar….hierbij alsnog een overzicht van ons drukke bestaan in oktober.

Spanje: 4 oktober per Easyjet naar Malaga. Het begon allemaal vroeg die nacht. Om vier uur naar Schiphol met als eerste doel de assistentie balie. Ja, we hebben geleerd van onze laatste vlucht. Mijn kortademigheid en de (toen nog) versleten knie van Joyce maakten van de tocht van en naar de gate een ware marathon. Tegen de tijd dat wij bij de lopende band aankwamen, draaide alleen óns koffertje nog rond. Daarom dit keer assistentie aangevraagd. Mijn kortademigheid is weliswaar veel minder door de stents in mijn hart, maar Joyce loopt nog steeds niet makkelijk met haar nieuwe knie. Na enig wachten werden wij opgehaald door twee alleraardigste medewerkers met een rolstoel. Zij brachten ons naar een andere wachtruimte, waar wij opgepikt werden door de ambulift. Dat is een soort busje waarvan de cabine omhoog kan. De ambulift reed naar het vliegtuig en de cabine lifte omhoog naar de achterste deur van het vliegtuig. Van daaruit werden wij als een soort eregasten naar onze stoelen begeleid. Wat een service! Maar tegelijkertijd voelden wij ons ook wel bezwaard. Zo slecht ter been zijn wij nu ook weer niet. We besloten dan ook om bij de terugreis deze service maar achterwege te laten. Bij terugkomst waren wij de vliegtuigtrap al af (deze vlucht geen slurf naar pier), toen wij zagen dat de ambulift al aangekoppeld was. Dus toch maar gebruik gemaakt van de service, al lieten wij de rolstoelen dit keer achterwege.

Teba: Onze vlucht was keurig op tijd waarna wij onze huurauto ophaalden. Vanwege de extreem hoge huurprijzen dit keer een meer bescheiden keuze in de vorm van een Seat Ibiza. Daar zouden wij al snel spijt van krijgen, want onze gemotoriseerde vriend reed plankgas de berg op niet harder dan 70 km per uur. Na een uurtje rijden bereikten wij Teba en daarmee de B&B van Erik en Natascha. Het weerzien was hartverwarmend en voelde als ‘thuiskomen’. De tien dagen die volgden brachten wij vooral in rust door. Lekker uit eten, afkoelen in het zwembad, boekje lezen, spelletje Hitster met elkaar en vooral genieten van het prachtige weer en het mooie uitzicht. De omgeving van Teba was ons bekend. Denk aan: Ronda, Malaga, de Caminito del Rey, het Alhambra, Jerez de la Frontera, Cadiz, Marbella, Sevilla, Estepona en Gibraltar. Wij hadden ons veel voorgesteld van het ‘Kaasfestival’ in Teba. Dat bleek vooral een gezellig dorpsfeest te zijn met overvolle terrassen. Bijzonder was een bezoek aan Setenil de las Bodegas. Een bergdorp met wit-gekalkte huizen in een dal dat uitgeslepen is door de Guadalporcún. De huizen maken gebruik van de uitgeslepen rotsen, die de achterkant en/of het dak vormen. Het zijn daardoor deels grotwoningen. Een bijzondere ervaring waren de twee dialyses in Torremolinos. Aangezien ik er al om 8.00 uur moest zijn, een vroege tocht door de bergen en vooral de duisternis. Niet echt fijn. De dialyse-machines waren hetzelfde, maar de ambiance en het zorgpersoneel waren van een geheel andere orde. Een grote ruimte, met zo’n 40 patiënten krap naast elkaar. Aansluiten ging als een soort treintje. Persoonlijke aandacht echt nul. Dat resulteerde de eerste keer in fout prikken en een bloeduitstorting van elleboog tot pols, De tweede keer, door verkeerd instellen machine, in bewusteloosheid. Volgende keer op zoek naar een ander dialysecentrum. Maar je vergeet het gelukkig weer snel wanneer je ’s middags weer plaats neemt op je ligbedje aan het zwembad in de zon. En dan verwend wordt met lekkere hapjes en een biertje door Erik en Natascha.

Theaterconcert: Daags na terugkomst wachtte een theaterconcert van ‘Timebox’. Een band die voortkomt uit ‘The Analogues’. (Beatles nummers met de originele instrumenten van de Beatles). Een optreden met nummers van Nederlandse bands uit de periode 1964-1974. Denk aan: Shocking Blue, Earth & Fire, Motions, Golden Earrings (toen nog met ‘s’), Wally Tax met Outsiders, Bintangs, Focus, etc. We hadden met dit concert de instelling: ‘We laten ons verrassen’. En, we werden verrast. Wat geweldig leuk om al die oude nummers nog eens ‘live’ te herbeleven. Een aanrader.

Kerstsfeer: Op dinsdag lig je nog met 27 graden in de Spaanse zon en drie dagen later loop je op de kerstmarkt van Global Garden. Wat een contrast. Toch wel weer gezellig om alvast in de kerstsfeer te komen. Uiteraard meteen wat inkopen gedaan. We kunnen eigenlijk niet wachten om de kerstspullen uit hun zomerverblijf te halen.

Claudia is een maandje naar Nederland gekomen. Wat heerlijk om haar weer even in de armen te sluiten. Claudia had een drukke maand met veel bezoeken aan familie en vrienden. Uiteraard hebben ook wij een paar fijne dagen met haar mogen doorbrengen. Eind oktober sloten wij, samen met de ouders en zussen, af met een etentje. Daags daarna namen wij op Schiphol weer afscheid.

Huwelijk: Ik zei al dat wij het druk hadden in oktober. Zo was er het huwelijk van kleindochter Lila met Quincy. Lila is pleegdochter van zoon Jeroen en schoondochter Sylvia. Ze werd al vrij jong in het gezin van Jeroen opgenomen en is inmiddels uitgegroeid tot een volwassen vrouw. De festiviteiten begonnen met een fotosessie en een diner. Daarna volgde de kerkelijke inzegening van het huwelijk, waarna afgesloten werd met een feest. Meer foto’s volgen later.

Draaiorgelmuseum: Soms ontdek je een leuk museum waar je het bestaan niet van wist. Ik doel op het draaiorgelmuseum in Haarlem. Het is te vinden op een industrieterrein in de Waarderpolder bij Haarlem, pal aan de overkant van het Spaarne. Niet meteen een plek waar je bij een bezoek aan Haarlem langs loopt. Maar…wat een leuk museum. Een grote fabriekshal waar een groot aantal orgels staat opgesteld. Op de zondag van ons bezoek stootten ze om beurten hun muzikale klanken uit. Een paar orgels worden op deze plek gerestaureerd. Eén van de medewerkers nestelde zich bij ons aan tafel. Wat volgde was een geweldig interessant verhaal over de geschiedenis van de draaiorgels. De oorsprong van de draaiorgels ligt vermoedelijk in Italië. De Italiaan Ludovico Gavioli begon vervolgens straatorgels te bouwen in Parijs. Hij wordt beschouwd als de vader van het moderne straatorgel. De straat-draaiorgel-cultuur is uniek voor Nederland en bestaat inmiddels 150 jaar. In 1875 begon de Belg Leon Warnies op de Amsterdamse Brouwersgracht het eerste bedrijf waar straatdraaiorgels werden verhuurd, gestemd en gerepareerd. Het werd een groot succes dat uitwaaierde naar o.a. Rotterdam en Den Haag. De orgels werden vooral gebouwd door Franse en Belgische bouwers. Overigens bestonden er ook dansorgels, die je aantrof in danszalen. In die tijd lag de openbare muziek nog buiten handbereik van het grote publiek. Men leerde de top-hits kennen door het draaiorgel, dat in die tijd gewoon door de woonwijken trok. De bewoners stopten wat kleingeld in het centenbakje (mansbakje) van de orgeldraaier. De orgeldraaier draaide nog zelf aan het orgelwiel. Zo’n draaiorgel staat in mijn geheugen gegrift. Ik was als zesjarige verhuisd van Zaandam naar Amstelveen. Op de eerste dag dat wij er woonden, draaide een spelend draaiorgel onze straat in en stopte voor ons huis. Ik vond het zo’n bijzonder vrolijk welkom in onze nieuwe woonplaats, dat ik het beeld nooit meer vergeet.

Huiskamermuseum: Nog zo’n museum waarvan je het bestaan niet wist. Joyce en vriendin Lia kozen voor hun terugkerende culturele dagje dit keer het Huiskamermuseum Aalsmeer. Het is gevestigd in een gewoon huis aan de van Cleefkade in Aalsmeer. Nou ja, gewoon! Eigenaresse Janna van Zon heeft haar hele huis gevuld met kunst. Je vind er o.a. de Mokum Collectie, met schilderijen van bekende kunstenaars. Deze collectie is verzameld door Dieuwke Bakker (stichtster van Galerie Mokum) en heeft een nationaal en internationaal niveau. Het leuke is dat Janna bij elk schilderij een mooi verhaal heeft, waardoor een bezoek zomaar een paar uur in beslag neemt. Ter afsluiting drink je dan gezellig een kopje thee of koffie met Janna. Je kunt het museum gratis, maar wel op afspraak bezoeken. Uiteraard werd het culturele uitje door Joyce en Lia als vanouds aangevuld met een culinair element.

Tot zover oktober. Op naar november.