Watsgeburt

2025: Bij het begin van 2026 past een korte terugblik op een voor ons bewogen jaar. Het jaar startte voor Joyce met herstellen van een staaroperatie. Het kijken gaat beter, maar helaas heeft zij er wel het droge ogen syndroom aan overgehouden. Dus elke dag meermalen druppelen. Met vermeende hartklachten werd Joyce in mei opgenomen op de spoedeisende hulp. Het bleek gelukkig vals alarm. In juli kreeg Joyce een nieuwe (halve) knie. Deze geeft na een half jaar en tientallen fysiobehandelingen nog steeds problemen. De knie blijft dik. Buigen gaat goed, maar lopen blijft een pijnlijke activiteit. Volgens de artsen kan dat nog minimaal een half jaar duren en het is zelfs onzeker of het ooit beter wordt. O ja, Joyce ging voor grijs. Met die operatie is ze inmiddels wel helemaal tevreden.

Na een opname in het ziekenhuis in december, ging ik in januari de medische molen in vanwege krampen in de arm en kortademigheid. De cardioloog miste een stil hartinfarct en ik werd met een pilletje weggestuurd. In mei kwam er een tweede infarct overheen. Dat merkte ik gelukkig wel. Het resulteerde in twee hartoperaties en het plaatsen van evenzovele stents. En in februari begon ik met nierdialyse. Inmiddels ben ik 85 dialyses van vier uur verder. Het aanprikken met twee naalden met de dikte van breinaalden blijft vervelend en pijnlijk. Het resulteert nog regelmatig in een bloedbad of bloeduitstortingen. Maar verder heb ik er eigenlijk geen last van. Ik zie het maar als twee keer vier uur extra uitslapen. En dan waren er de drie-maandelijkse scans in het Antoni van Leeuwenhoek. Liet de scan in augustus nog groei van de tumoren zien, de scan van deze maand gaf aan de tumoren weer geslonken zijn.

Huizenjacht: We gingen op huizenjacht en bezochten en bekeken diverse woningen en appartementen in een straal van zo’n 100 tot 150 km rond Nieuw Vennep. Helaas vonden wij niet wat wij zochten of werden wij afgewezen omdat de plaatselijke bevolking de voorkeur had. Het was al met al een leerzaam proces. Wij weten nu precies wat wij wel en niet zoeken in een nieuwe woning en ook in welke delen van Nederland wij wel en niet willen wonen. Voor nu zetten wij het op een laag pitje en gaan ons huis een facelift geven.

Museumbezoek: In 2025 bezochten wij een flink aantal interessante musea/tentoonstellingen/theatervoorstellingen. Het jaar begon in Amsterdam met het ijsfestival ‘Art below zero’ en de ‘Rembrandt Amsterdam Experience’. In dat laatste werden wij vereeuwigd in de stijl van Rembrandt. In Delft bezochten wij ‘De Porceleyne Fles’. In Den Haag dwaalden wij door ‘Het Mauritshuis’. Met mijn broer genoot ik van de ‘Modelbeurs’ in Rijswijk. Joyce bracht met vriendin Lia een bezoek aan Kasteel Cannenburch in Vaassen. In het pittoreske Elburg bekeken wij Museum Elburg in het Agnietencovent. In Haarlem brachten wij een bezoek aan ‘Het Draaiorgelmuseum’ en het ‘NZH-Museum’. Joyce en vriendin Lia keken hun ogen uit in ‘Huiskamermuseum Aalsmeer’. In Museum Jan in Amstelveen bewonderden wij de collectie van ‘Fong Leng’. Tenslotte op de dag voor oudjaar, met broer Marcel en schoonzus Birgitta naar ‘Amsterdam in Motion’, ’s werelds grootste multimediale maquette van een stad. In de theaters genoten wij samen of apart van de voorstellingen van Motel Westcoast, Simon & Garfunkel, Timebox, Roué Verveer en Iris Rulkens.

Vernieuwen: Het is onvoorstelbaar hoeveel apparaten dit jaar vervangen moesten worden. Leukste vervanging vond ik natuurlijk de Lynk & Co voor onze Captur.

Reizen: Onze reislust werd dit jaar belemmerd door de medische problemen die ik hierboven al opsomde. Toch lukte het om twee keer op bezoek te gaan bij de B&B van Natascha en Erik in het Spaanse Teba. In Torremolinos kennisgemaakt met dialyseren in Spanje. En we logeerden een paar weken op de boerderij bij Lia en Henk in Epe. Daar mocht ik getuige zijn van een keizersnede en het scheren van schapen.

Creatief: En dan waren wij dit jaar best wel creatief. Joyce ontdekte de decoupage. Inmiddels hebben wij een kast vol kunstwerkjes. Nu nog proberen om ze te verkopen, zodat er weer nieuwe objecten gemaakt kunnen worden. Ik hield mij bezig met een aantal Lego-bouwprojecten en bouwde een antieke Engelse omnibus. En….nee niet lachen en geen opgetrokken wenkbrauwen: Wij zijn gestart met schilderen. Weliswaar op nummer, maar zo leuk. De eerste twee kunstwerken zijn af en ingelijst. Je moet echt even op de foto’s klikken om een groot resultaat te zien. Ze hebben een mooi plekje gekregen op onze slaapkamer. Nieuwe schilderijen zijn besteld.

Kerst

Kerstsfeer: De decembermaand betekent het huis versieren aan binnen- en buitenkant. De lampjes hangen aan de gevel en opnieuw staan er maar liefst drie bomen in ons huis. Sinds ik de regie heb overgedragen aan Joyce, gaat ze helemaal los. Ik hoef alleen nog de lampjes in de bomen te hangen. Dit jaar heeft Joyce met onze verzameling kerstattributen tafereeltjes gemaakt in de verschillende hoekjes van de kamer.

Kerstviering: Na een rustige Eerste Kerstdag met een gourmet voor twee, vierden wij Tweede Kerstdag bij Jeroen en Sylvia. Samen koken en pakjes onder de boom.

Lichtjestocht: Voor het vijfde jaar op rij reed er een stroom van verlichte trekkers door onze wijk. Voor de beelden hierbij de link. https://youtu.be/ACAEZ5sujDM?si=gdQO_6HrOv8rC2Sh

Leuke reclame: In december veel kerstreclames. Persoonlijk vind ik de reclame van McDonald’s het origineelst. Zij benoemen het als ‘It’s the most terrible time of the year’. Helaas is de reclame verwijderd vanwege een stel intolerante zeurpieten die er moord en brand over schreeuwen. Gelukkig de link bewaard. https://youtu.be/_NIdwvy14pA?si=9Eb9GZgfLRO9jqRH

Oudjaar: Wij hebben het jaar afgesloten bij Marcel en Birgitta. Oliebolletje erbij en een pubquiz over 2025. Helemaal gezellig.

Memorylane

Pa: Afgelopen 23 december was het alweer twee jaar geleden dat wij afscheid namen van mijn vader. Toegegeven, hij had de respectabele leeftijd van 98, maar toch. Ik mis nog dagelijks onze telefoontjes. De ene dag zitten wij nog samen aan de kerstmaaltijd in het verzorgingstehuis en even later is hij er niet meer. Onwezenlijk ook hoe het ging. Joyce en pa namen vrolijk afscheid na het bezoek en nog geen vijf minuten later kreeg ik een telefoontje dat hij overleden was.

Kleinzoon Tim: Kleine jongens worden groot. Van samen timmeren naar rijbewijs gehaald en eerste auto gekocht.

Tot slot