Watsgeburt

Pride: Al een aantal jaren wil Joyce een kijkje nemen bij de Pride in Amsterdam. Persoonlijk heb ik er niks mee, dus ging Joyce ook maar niet. Dit keer echter waren Jasper en Claudia uitgenodigd bij een vriend met een pandje aan de Prinsengracht. Prima zicht en een privé-tentje aan de kade. Ideaal voor Joyce, lekker samen met Jasper en Claudia en een hele groep vrienden die allemaal wel een keer bij ons thuis hebben gegeten. Joyce werd dan ook warm opgenomen in de groep en beleefde een heerlijke dag tussen alle feestgangers.

Jasper 31: Nu Jasper en Claudia weer zijn neergestreken in Nederland, konden wij na drie jaar via beeldbellen, de verjaardag van Jasper weer eens echt vieren. Uiteraard in de vorm van een blijvende herinnering. Waar ter wereld het duo volgend jaar uithangt om deze tijd, is ongewis. Joyce had wat versiering aangebracht en zoals gebruikelijk bij onze verjaardagen, was er een mooi verhaal op een grote kaart geschreven. Daarna de koelboxen gevuld voor een heerlijke dag op het water. Ruime sloep gehuurd in Aalsmeer en via de Ringvaart naar de Westeinderplassen. Er stond een stevige wind, dus begaf ons bootje zich vooral tussen de talloze privé-eilandjes aan de rand van de plas. Wel een paar pogingen gedaan de plas op te gaan, maar de golfslag zorgde voor een klein waterballet. Op de voorplecht een uitgebreide voorraad lekkernijen om de inwendige mens ook een fijne dag te bezorgen. Fijn om op deze manier even samen te zijn. Na het inleveren van de boot een pannenkoek eten in Cruquius. Ouders van Claudia schoven daarbij aan. Al met al een mooie herinnering aan verjaardag 31 van Jasper.

Weekje Veluwe: Om nog een mooie gezamenlijke herinnering te maken, verbleven wij met z’n vieren een weekje op bungalowpark ‘De Woeste Hoogte & De Rimboe’ in Hoenderloo. De naam klinkt wat wild, maar het is gewoon een keurig bungalowpark. Wij konden beschikken over een prachtig nieuwe bungalow met alles erop en eraan. Het weer kon eigenlijk niet beter, al was het wel erg warm. Gelukkig boden de twee zwembaden op het park ons voldoende gelegenheid om dagelijks even af te koelen. Gedurende de week volop tijd voor fijne gesprekken, gezelschapspelletjes, een potje jeu de boule, bezoek aan een braderie, zwemmen en fietsen. Leuk ook dat onze vrienden Lia en Henk uit Epe nog even op bezoek kwamen. Tijdens ons verblijf werd Joyce 69. Het was haar lang gekoesterde wens om een keer te ‘parapenten’. Je hangt dan met een instructeur van Para Twente onder een grote parachute die middels een motortje 300 meter de lucht in wordt geblazen. Iets voor trillseekers als Joyce. Ik kijk liever toe. Vorig jaar ging het helaas niet door vanwege haar knieoperatie, maar dit jaar had ik het vliegmoment op haar verjaardag kunnen afspreken. Helaas belde de instructeur de avond ervoor met de mededeling dat de weersomstandigheden zodanig verslechterden, dat vliegen onverantwoord was. Dat was natuurlijk een teleurstelling. Maar, als het weer meezit, wordt binnenkort een nieuwe poging ondernomen. Voor wie het niet kent, heb ik onder de foto’s een tweetal voorbeeld filmpjes opgenomen. Eerste is in slow-motion zodat je beter ziet wat er achtereenvolgens gebeurt.

Na de taart werd het vervangende verjaardagsevenement ‘Het MuZIEum’ in Nijmegen. Een plek waar je niets hoeft te zien, om alles te beleven. Geen echt museum, maar een muZIEum, met de nadruk op ‘Zie’. Op deze locatie kun je ervaren hoe een blinde/slechtziende door het leven gaat. Jaren geleden hadden Joyce en ik al eens een bezoek gebracht aan de toenmalige locatie in Nijmegen. Dat was zo’n mooie ervaring, dat het om een reprise vroeg. In het museumdeel aandacht voor allerlei zaken waarmee blinden en slechtzienden hun waarneming en communicatie kunnen optimaliseren. Zo kun je er als bezoeker teksten maken in braille. Hoogtepunt is de expeditie in het donker. Wij kozen dit keer voor ‘Op vakantie met..’ Samen met blinde gids Wessel begaven wij ons in een pikdonkere ruimte die staat voor een beleving in Parijs. De stem van Wessel, onze oren, handen, een blindenstok en onze nieuwsgierigheid zijn anderhalf uur onze enige hulpmiddelen. Wij voerden opdrachten uit als: Ga inchecken in je hotel; zoek naar de receptie (zoeken tot je de balie vindt met computer, etc.); we gaan een boottocht maken op de Seine dus stap maar in (loopplank af, zitplaats zoeken, motor aan en echt schommelen); drankje drinken in een Parijs café (zoek de bar en de barkrukken en bestel en betaal), etc. Dat alles ondersteund met bijpassende geluiden. Je waant je dus echt in Parijs. Tijdens de belevenis vertelde Wessel hoe hij omgaat met zijn blindheid. Een aanrader. Na deze belevenis ter afsluiting andermaal naar een pannenkoekenrestaurant in Beekbergen.

De laatste dag langs Jeroen en zijn gezin in Voorthuizen. Even kijken hoe het o.a. met de beenbreuk ging van kleindochter Zoé. Joyce en Claudia pakten de fietsten en Jasper en ik de auto voor deze rit. Al met al een heerlijke week met z’n viertjes. Echt even qualitytime. Het volgende gezamenlijke moment is inmiddels gepland. Binnenkort vertrekken wij met z’n viertjes naar Spanje voor een hernieuwd bezoek aan de B&B van zwager Erik en schoonzus Natascha in Teba.

Badkamer: Sinds wij onze verhuisplannen op een laag pitje hebben gezet, zijn wij dit jaar aan de slag gegaan met een upgrade van ons huidige huis. Nieuw tegelwerk in de keuken, een nieuwe eetkamer, een ander kleurtje op de muren en meest recent een nieuwe. badkamer. We kozen vanwege de uitnodigende reclames voor de firma Molenaar uit Nunspeet. Waar je bij de meeste badkamerfirma’s alleen de materialen kunt kopen en vervolgens zelf een monteur moet inhuren, werkt Molenaar met eigen mensen. Dat voorkomt afschuiven van verantwoordelijkheden als er wat mis gaat. Er werd een ontwerp gemaakt en na een paar maanden wachten op de materialen werd onze badkamer omgetoverd tot een levensloopbestendige badkamer met o.a. een ruime inloopdouche. Helaas werd de verkeerde vloer aangebracht en werden nog wat kleinere fouten gemaakt. Dus weer wachten op de nieuwe materialen. Deze maand is alles keurig door Molenaar in de juiste staat opgeleverd. Duurde dus even, maar dan heb je ook wat. Inmiddels zijn wij gestart met het volgende project. Dat is het levensloopbestendig maken van onze slaapkamer. De bedden zijn inmiddels besteld.

Rijbewijs: Het verlengen van mijn rijbewijs ging altijd zo simpel. Ik moest dit onlangs weer eens regelen. Nog geen 75 jaar, dus dat zou nog net zonder keuringen mogelijk moeten zijn. Mis!! De twee hartinfarcten van vorig jaar, leverden de eerste hindernis op. Het CBR schreef in haar handleiding dat je het niet hoefde op te geven als het hart weer goed functioneerde. Maar, een formulier verder was ik toch verplicht het aan te vinken. Gevolg het verplicht opvragen van een keuringsverslag van mijn cardioloog. Dialyse-patiënt zijn, bleek de tweede hindernis. Ook hier een keuringsrapport nodig van mijn nefroloog. En dan het meest vervelende, de verleng termijn van mijn rijbewijs. Bij dialysepatiënten is dat slechts voor drie jaar, ook al heeft dialyseren geen enkele invloed op mijn rijvaardigheid. Grrrrr. Geen tien jaar dus meer. In 2029 weer opnieuw alles aanvragen. Dan ben ik inmiddels de 75 gepasseerd, dus algehele keuring verplicht. Kosten iedere keer toch een paar honderd euro. Why???? Alleen al een CBR aanvraagformulier opvragen kost bijna €50,-. Voor één formulier notabene. De bureaucratie in Nederland is moordend.

Medisch: na de mentale dip van vorige maand, krabbel ik weer een beetje op. Maar, ik ben er nog lang niet. Gebrek aan energie is nog steeds een rem op mijn functioneren. De medicatie vanuit het AvL is een aanslag op mijn maag. Warm eten is bijna een onmogelijk geworden. Dus gewichtsverlies in een tempo dat je niet wilt. In overleg met mijn diëtiste mag ik de warme maaltijd nu skippen, zolang ik ter compensatie maar genoeg andere eiwitrijke dingen eet. Liever zes keer een kleine maaltijd, dan een warme maaltijd die ik halverwege laat staan. Dat lukt inmiddels redelijk. Afgelopen week weer een scan ondergaan. Over een week of wat weet ik of de verhoogde medicatie zijn werk heeft gedaan. Ik ga in ieder geval, in overleg met de oncoloog, een medicatie pauze inlassen om weer een beetje kwaliteit van leven toe te voegen. In overleg met mijn nefroloog van het Spaarne Gasthuis is de coloscopie gelukkig van de baan. Het darmonderzoek wordt nu gedaan middels een minder belastende scan.

Creatief

Waar de zomer woont: Dat is de titel van het nieuwe kleurrijke schilderij dat Joyce, met niet aflatende ijver heeft geschilderd. Met zo’n negen schilderwerken aan de verschillende muren begint ons huis al een aardig museale uitstraling te krijgen. Zelf rond ik binnenkort ‘De kolibrifamilie’ af. Foto volgt.

Lego: Deze maand de Mercedes-Benz G 500 terreinwagen (2891 onderdelen) afgebouwd. Inmiddels is er een nieuwe set gearriveerd, namelijk de vernieuwde set van de Towerbridge (3745 onderdelen). Jasper wil samen met mij ook een Lego set bouwen. Hij pakte maar meteen stevig uit en kocht vier sets van een andere Lego fan. De Bugatti Chiron (3778 onderdelen), de Ferrari Daytona SP3 3 (3778 onderdelen), de Porsche 911 GT3 RS (2704 onderdelen) en de McLaren P1 (3893 onderdelen). Ze moeten eerst nog wel gedemonteerd en gesorteerd worden. Dat wordt even een klusje, maar eigenlijk dubbel bouwplezier dus. Het zijn allemaal bouwwerken van zo’n halve meter, de Tower Bridge gaat zelfs richting 1 meter. Er begint een serieus tekort aan expositie mogelijkheden te ontstaan, omdat Joyce er streng op toeziet dat alle bouwwerken mijn werkkamer niet verlaten. Is ook wel beter zo, want dan weet ik zeker dat er bij haar afstof-buien geen onderdelen verdwijnen. Misschien maar ruimte maken door een paar eerdere sets in de verkoop te doen.

Van de meester en de juf

Talentgesprek: de laatste vijf jaar van mijn werk in het onderwijs, heb ik een academie voor onze stichting opgezet en geleid. Via deze academie konden onze 500 leerkrachten zich verder ontwikkelen middels trainingen, lezingen en workshops. Erg leuk om te doen. Één van de eerste lezingen/trainingen die ik organiseerde ging over ‘Kiezen voor talent’. Ik nodigde hiervoor de Belgische talentgoeroe Luk Dewulf uit. Geweldige aimabele man. (google hem maar eens). Luk heeft een werkwijze ontwikkeld, waarmee je talenten van mensen zichtbaar maakt. Talent is iets anders dan aangeleerde vaardigheden. Je kunt ergens goed in worden, maar dan is het veelal een vaardigheid/competentie en geen talent. Talenten zet je onbewust in. Het zijn b.v. activiteiten waarbij je moeiteloos de tijd vergeet. Een ander moet het je als het ware ‘influisteren’, want zelf herken je het niet. Wanneer je je bewust bent van je talenten, dan kun je deze inzetten in je privéleven en werk. Talentfluisteren werd een doorslaand succes. In mijn periode zijn meer dan 100 leerkrachten opgeleid tot talentfluisteraar. Enkele van onze scholen transformeerden zelfs tot ‘school voor talentontwikkeling’. Ben ik nog steeds trots op. Leerkrachten brengen met deze werkwijze de talenten van kinderen in kaart, waarna de kinderen deze inzetten bij het leerproces. De methodiek is echter ook heel geschikt voor volwassenen. Na mijn pensionering wilde ik als ‘gecertificeerd talentfluisteraar’ aan de slag. Maar zoals wel vaker met goede voornemens, strandden mijn plannen door allerlei andere bezigheden en de behoefte om even los te komen van onderwijs. Tot onlangs schoondochter Claudia vroeg om zo’n gesprek. Ik heb alle kennis even opgefrist en kreeg gelijk zin om het op te pakken. Een tweede belangstellende heeft zich al gemeld, maar ik zoek nog een paar enthousiastelingen die hun talenten willen weten middels zo’n talentgesprek. Het neemt ongeveer anderhalf uur tijd in beslag en dan weet je over welke +/- 8 hoofdtalenten jij beschikt, wat je ermee kan en wat daarin ook je valkuilen zijn. Lijkt het je leuk om jouw talenten in kaart te brengen, laat het mij dan weten door op dit blog te reageren of stuur een mailtje met je telefoonnummer naar gejo87@ziggo.nl. Sla blog 30 er nog maar eens op na voor een beschrijving van alle talenten.

Plaatsnamen raden: Onlangs deden Joyce en ik een raadspel met plaatsnamen. Hoe langer wij speelden, hoe leuker wij het vonden. vandaar dat ik een paar verborgen plaatsnemen heb opgenomen in dit blog. Antwoorden krijg je volgende keer. Voorbeelden: ‘Ik probeerde de kromme haak terug te buigen en nu breekt hij. Jammer, ik had hem …. (Haastrecht)’; ‘Er zijn veel wegen die naar Rome….(Leiden)’; Op een varkenshuid zit haar, maar op een paling zit …(Aal-smeer)‘.

• Het is gezellig om met nonnen te schaken, maar het is spannender als ik met ….
• De burgemeester zou een boom planten, maar het gat liet hij door zijn ….
• Een koekoek vroeg zich af, waar zal ik mijn ….
• Zijn die draden allemaal even lang? Ik weet het niet, ik heb er pas ….
• De meeste herten lagen rustig in het gras. Ik zag maar één …..
• Ik vertrouw die jonge tandarts nog niet. Ik denk dat ik naar de ….
• Het dooit nu al een week, maar bij Amsterdam is de sneeuw nog maar ….
• De spar stond in de mist, maar de boswachter zag de ….
• Bij nood moet de kapitein de bel op het ….
• Een ….. is beter dan een vuil kanaal.
• Als mijn fiets kapot is dan ….
• De kar zakt door zijn ….
• De melk is niet bedorven, maar ruikt wel een beetje……
• Ze hoeft maar even in de zon te zitten en ….
• Toen de klei op was, kon men gelukkig nog een tijdje met …..

Hoop dat je ons blog weer leuk vond. Voor nu, tot eind september.